W bardzo krótkim czasie ten zespół kliniczny odnotowano w wielu krajach europejskich.

Wzrost podaży trzody chlewnej oraz osłabienie rynku mięsa doprowadziły we wrześniu do gwałtownej zmiany trendu na rynku niemieckim.

Przedstawiamy strategię Tosh Group w zakresie intensywnej produkcji trzody chlewnej: wykorzystanie technologii, rygorystyczną bioasekurację, efektywne żywienie oraz wysoką wydajność przy niewielkiej liczbie pracowników.

Programy zachęcające do rezygnacji z produkcji, nowe wymogi regulacyjne oraz samoregulacja przekształcają europejski sektor trzody chlewnej.

Przerost raciczek dodatkowych i słabe pęciny stanowią problemy związane z dobrostanem i ekonomiką produkcji, bezpośrednio powiązane z kulawiznami, pogorszeniem wyników rozrodu oraz przedwczesnym brakowaniem loch.

Mniejsza podaż świń nie zdołała wesprzeć rynku, a słaby popyt, duża podaż wieprzowiny i presja ze strony zakładów ubojowych doprowadziły niemiecki sektor trzody chlewnej do jednego z najpoważniejszych kryzysów ostatnich lat.

W 2025 roku sektor produkcji trzody chlewnej w Ameryce Łacińskiej umocnił trend wzrostowy, osiągając rekordowe wyniki pod względem produkcji, eksportu i krajowej konsumpcji. Jednak w 2026 roku branża stanie przed wyjątkowo złożonymi wyzwaniami – prognozowany wzrost będzie musiał zmierzyć się z niestabilnym otoczeniem geopolitycznym oraz narastającą presją epizootyczną, które wystawią na próbę efektywność i rentowność produkcji w regionie.

Przez lata głównym celem działań dotyczących prosiąt po odsadzeniu było zapobieganie i kontrolowanie biegunki poodsadzeniowej. Jednak procesy fizjologiczne zachodzące w pierwszych dniach po odsadzeniu, mimo że mają kluczowe znaczenie dla zdrowia jelit, nadal nie są w pełni poznane. Najnowsze badania wskazują, że pobieranie paszy bezpośrednio po odsadzeniu odgrywa kluczową rolę w dalszym rozwoju i wzroście zwierzęcia.

Latem nie ma miejsca na improwizację. Konsekwencje błędów popełnionych w tym okresie są natychmiastowe i mogą być katastrofalne.

Świnie są szczególnie podatne na stres cieplny ze względu na ograniczoną zdolność do odprowadzania ciepła z organizmu oraz selekcję genetyczną ukierunkowaną na wyższą produkcyjność, która obniżyła ich tolerancję na wysokie temperatury. Poprawa parametrów produkcyjnych zwiększa wytwarzanie ciepła metabolicznego, a współczesne linie genetyczne produkują o 30% więcej ciepła niż te z lat 80. XX wieku.