Artykuły - Zdrowie świń

Hans Nauwynck definiuje siebie jako wirusologa weterynaryjnego – osobę pracującą w laboratorium, wykonującą precyzyjną pracę niczym chirurg, której celem jest lepsze zrozumienie interakcji wirusów zwierzęcych z ich komórkami docelowymi. Ale to coś znacznie więcej. Jego dogłębna wiedza na temat biologicznego zachowania wirusów pozwala mu w sposób jasny i spójny wyjaśniać wiele „dlaczego”, które są kluczowe dla głębszego zrozumienia patogenezy chorób wirusowych oraz opracowania skutecznych strategii ich zwalczania.

Środki kontroli PRRS zmniejszają również możliwości rekombinacji różnych wirusów typu dzikiego i tworzenia bardziej agresywnych szczepów.

Mutacja genetyczna i ewolucja PRRSV może zachodzić we wszystkich genach. W przeciwieństwie do ORF5, który stanowi tylko około 4% genomu PRRSV, NGS może pozyskać cały genom PRRSV do wykorzystania w badaniach epidemiologicznych.

Mniejsze straty, niższe koszty leków i lepszy współczynnik konwersji paszy skutkują 100% zwrotem z inwestycji w ten program depopulacji i repopulacji.

W gospodarstwach przetestowano dwa modele egzoszkieletów, aby ocenić, czy poprawiają one warunki pracy podczas szczepienia prosiąt.

Pierwsze trzy lata duńskiej strategii redukcji PRRS pokazały, że możliwe jest kontrolowanie i zmniejszenie częstości występowania PRRS w duńskiej produkcji trzody chlewnej.

W ciągu pierwszych dwóch miesięcy epidemia spowodowała ponad 600 poronień i ponad 150 upadków loch, niszcząc tygodniową strukturę partii produkcyjnej.

Analizujemy dwa najistotniejsze wirusy układu oddechowego w populacji świń.

W tym artykule opisano główne cechy komercyjnych szczepionek przeciwko parwowirusowi świń.

Po zinterpretowaniu zmian musimy przystąpić do pobierania próbek.

W piątej części podręcznika zajmiemy się badaniem narządów jamy brzusznej.

Lepsze zrozumienie modulującego wpływu funkcjonalnych aminokwasów i polifenoli może pomóc żywieniowcom w formułowaniu bardziej dostosowanych diet i przyczynić się do rozwoju strategii żywieniowych w celu poprawy wydajności, dobrostanu i zdrowia zwierząt.

W tym ostatnim artykule z serii omawiamy główne przyczyny „niepowodzenia szczepień”, tj. sytuacje, w których nie mamy pewności, że szczepionki działają lub działają tylko częściowo.

W czwartej części podręcznika zajmiemy się badaniem narządów jamy klatki piersiowej.

W pierwszych dwóch częściach omówiliśmy sekcję zwłok w pozycji bocznej. W tej trzeciej części przyjrzymy się sekcji prosięcia ułożonego na wznak.

W tym artykule opisano główne cechy komercyjnych szczepionek do zwalczania PRRS.

Przerwanie łańcucha infekcji z ludzi na świnie i ze świń na ludzi.

Z różnych powodów Polsce nie udało się zwalczyć ASF u dzików i świń. Jakie środki wdrożył nasz kraj w ciągu tych 10 lat i dlaczego były one niewystarczające?

Przegląd sposobów podawania szczepionek, metod podawania w zależności od typu zwierzęcia oraz sposobów zarządzania zapasami szczepionek.

Ta nowa sekcja, koordynowana przez zespół anatomii patologicznej z Uniwersytetu w Kordobie w Hiszpanii, pokaże nam, w bardzo wizualny i praktyczny sposób, jak przeprowadzić sekcję zwłok świni.

Aby zapewnić prawidłowe działanie szczepionek, musimy dokładnie kontrolować pewne krytyczne punkty w obchodzeniu się z nimi.

Ogólne ryzyko wystąpienia ogniska PRRS jest 12 razy wyższe w ciągu pierwszych 15 dni po wypompowaniu obornika niż w pozostałej części roku.

Zwalczanie much nie powinno ograniczać się do miesięcy letnich, ponieważ odgrywają one znaczącą rolę w przenoszeniu chorób i dobrostanie ludzi i zwierząt.

Czy szczepionki autogenne mogą pomóc nam kontrolować infekcje paciorkowcowe? Co powinniśmy wziąć pod uwagę?