Artykuły - Zdrowie świń

W badaniu sekcyjnym niektórych chorych świń widoczny był miękki, galaretowaty obrzęk powiek, a także obrzęk okolicy krezki okrężnicy.

Obecnie PED powoduje występowanie umiarkowanych i ciężkich epidemii w wielu fermach trzody chlewnej na terenie Azji, USA i innych krajów, zarówno w gospodarstwach naiwnych, jak i tam gdzie choroba już się przetoczyła.

Enrico Marco porusza temat stosunkowo często ostatnio występujących problemów dotyczących układu oddechowego u świń w końcowej fazie tuczu, które słabo reagują na antybiotykoterapię. W takich przypadkach zwykle myślimy o PRRSV, podejrzenie mieszanej infekcji wirusowej nie jest częstym rozpoznaniem.

Padłe loszki były w dobrej kondycji i posiadały zasinienie na brzusznej powierzchni ciała.

PRRSV sprzyja pojawianiu się wtórnych zakażeń, takich jak te powodowane przez S.suis, poprzez osłabienie funkcji makrofagów pęcherzykowych płuc.

Ostateczne rozpoznanie PRRS wymaga interpretacji wywników badania serologicznego w połączeniu z innymi testami wirusologicznymi.

Otoczenie gospodarstw wysokim ogrodzeniem zmniejsza ryzyko transmisji patogenów.

Główne grupy ryzyka to włączane do stad loszki i prosięta przed odsadzeniem.

PRRSv sprzyja zakażeniom H. parasuis nie poprzez zmniejszenie populacji makrofagów pęcherzykowych, ale ich zdolności do inaktywacji bakterii.

PCR jest metodą stosunkowo kosztowną w porównaniu do innych metod diagnostycznych. Należy pamiętać, że dodatni wynik PCR wskazuje na obecność wirusowego RNA w badanym materiale, co nie dowodzi obecności w nim zakaźnego PRRSV.

Zakażenie świń pojawia się po urodzeniu, ale odporność matczyna na  na zakażenie hamuje wiremię u prosiąt do około 10 tygodnia. Po tym czasie dochodzi do występowania objawów tłumionej wcześniej infekcji.

Kontrola App jest niezbędnym ogniwem kontroli pleuroneumonii w gospodarstwach PRRS dodatnich.

Opisany przypadek dotyczy przebiegu i zwalczania zakażenia Actinobacillus pleuropneumoniae (APP) na fermie o cyklu zamkniętym do jakiego doszło w latach 1990-tych.

Nie tylko hemolityczne szczepy E. coli są chorobotwórcze. Ponadto, hemolityczne szczepy E. coli na ogół nie posiadają istotnych genów fimbrialnych i toksyczności.

Identyczność wirusa uodparniającego i zakażającego jest najlepsza ponieważ nie dojdzie do replikacji drobnoustroju i uszkodzenia tkanek, siewstwa i objawów klinicznych. Jeśli wirus zakażający jest podobny do uodparniającego, częściowa odporność krzyżowa pozwala na redukcję infekcji do 2-4 dni.

Zakażenia wirusem PRRS można uznać za powszechne na terenach o wysokim zagęszczeniu hodowli świń, w takich przypadkach częsty jest pogląd, że bioasekuracja niewiele może pomóc. Jednak odpowiednie środki bioasekuracji muszą być wprowadzone aby zapobiec wprowadzaniu nowych szczepów wirusa.

Obecnie niemal wszyscy dostawcy zwierząt remontowych stada podstawowego w Ameryce Północnej mają status wolnych od  M.hyo.

W zakażeniach mieszanych PRRSV/PCV2 konsekwencje są gorsze gdy zakażenie PRRSV występuje przed lub jednocześnie z zakażeniem PCV2 w porównaniu do sytuacji, gdy ta kolejność jest odwrócona. Ten artykuł dowodzi, że ma to znaczenie przynajmniej w badaniach "in vitro", w odniesieniu do zespołu oddechowego świń.

Stosunkowo wysoki odsetek prosiąt w sektorze porodowym może być zakażony wirusem grypy w pierwszych tygodniach życia co wskazuje na niedostateczną ochronę przez przeciwciała siarowe.

Ponieważ zdecydowana większość gospodarstw jest endemicznie zakażonych M. hyopneumoniae, środki kontrolii stosowane wobec PRRS powinny obejmować także zwalczanie M. hyopneumoniae.

Każdorazowo, wstępne rozpoznanie kliniczne powinno byc potwierdzone wykryciem PRRSV (zakaźny wirus, wirusowe antygeny i/lub wirusowe RNA) u chorych świń przy użyciu metod laboratoryjnych.

Szacowane straty związane z samą M.hyopneumoniae tylko i M. hyopneumoniae w połączeniu z PRRSV były jednymi z czterech wyzwań zdrowotnych z najwyższą średnią szacowanej straty dla wszystkich świń w badanej populacji.

Straty związane ze zmniejszonych przyrostów wyniosły 13,1 € i 7,5 €/świnię w 21 tygodniu życia, odpowiednio u świń wysoko i średnio dodatnich w qPCR kierunku PCV2.

Poodsadzeniowa kolibakterioza i choroba obrzękowa jest powrzechnie występującym zakażeniem wśród świń na całym świecie - szczepy E.coli wydają się być "stałym bywalcem" większości ferm trzody chlewnej, więc ich eliminacja nie jest aktualnie możliwa. Szczepienia loch lub loszek szczepionką ETEC nie chroni odsadzonych świń przed infekcją.