Martwica uszu świń (PEN, porcine ear necrosis) – określana również jako martwica końcówek uszu – od dziesięcioleci stanowi wyzwanie dla producentów i lekarzy weterynarii. Choroba występuje na całym świecie i wiąże się z pogorszeniem dobrostanu zwierząt, wtórnymi zakażeniami oraz stratami ekonomicznymi wynikającymi z obniżonych przyrostów. Pomimo wielu hipotez i dekad badań rzeczywista przyczyna PEN pozostawała jednak nieznana.
Nowe badanie dostarczyło dowodów, że Fusobacterium necrophorum może bezpośrednio wywoływać zmiany typowe dla PEN u świń, rozstrzygając wieloletni spór dotyczący etiologii tej choroby.
Wyniki te stanowią ważny krok naprzód dla producentów i lekarzy weterynarii poszukujących bardziej skutecznych i ukierunkowanych metod zapobiegania oraz kontroli tej jednostki chorobowej.
PEN po raz pierwszy opisano w 1976 roku, choć nieoficjalne doniesienia o tej chorobie pojawiały się już znacznie wcześniej. Schorzenie od lat intryguje (i frustruje) branżę trzody chlewnej ze względu na stosunkowo powolny rozwój zmian, które ostatecznie prowadzą do znacznego uszkodzenia małżowiny usznej.
Przez lata z PEN wiązano wiele potencjalnych czynników, wskazując na jego wieloczynnikowe podłoże: mykotoksyny, Staphylococcus hyicus, Treponema pedis, PCV2, PRRS, paciorkowce, czynniki środowiskowe, jakość powietrza, wilgotność czy zachowania świń. Jednak choroby nigdy wcześniej nie udało się odtworzyć w warunkach doświadczalnych, co oznaczało, że rzeczywista przyczyna pozostawała nieznana. We wcześniejszych badaniach naukowcom udało się jedynie częściowo odtworzyć zmiany poprzez kontakt zdrowych świń z materiałem pochodzącym z uszkodzonych uszu zwierząt chorych. Był to pierwszy krok do wyjaśnienia, co faktycznie wywołuje martwicę uszu u świń.
Naukowcy przeprowadzili trzy kontrolowane, pojedynczo zaślepione doświadczenia, w których osoby oceniające zwierzęta nie wiedziały, jaki preparat otrzymała dana świnia, co ograniczało ryzyko błędu obserwacyjnego.
We wszystkich doświadczeniach zastosowano podobny schemat. Wykorzystano 5-tygodniowe prosięta pochodzące z komercyjnego stada o wysokim statusie zdrowotnym, w którym wcześniej nie występowała martwica uszu. Bakterie podawano śródskórnie do końcówki jednego ucha, natomiast do drugiego ucha wstrzykiwano jałowy roztwór jako kontrolę. Taki sposób zakażenia miał naśladować uszkodzenia powstające podczas podgryzania uszu. W badaniu uwzględniono również zwierzęta kontrolne (sentinel), aby potwierdzić, że choroba nie rozwija się samoistnie.
Staphylococcus hyicus NIE wywołał zmian chorobowych
W pierwszym doświadczeniu u żadnego z prosiąt zakażonych S. hyicus nie rozwinęły się zmiany przypominające PEN.
→ Pozwala to wykluczyć jednego z najczęściej podejrzewanych dotychczas czynników etiologicznych.
Fusobacterium necrophorum odtworzył typowy obraz martwicy uszu (rys. 1)
W doświadczeniach 2 i 3:

Było to pierwsze w historii pełne odtworzenie PEN u wcześniej niezakażonych świń.
W obu doświadczeniach z uszu świń, u których rozwinęły się zmiany, ponownie wyizolowano F. necrophorum. U części zwierząt (10%) zmiany pojawiły się również w uchu, które nie było miejscem inokulacji, co sugeruje możliwość szerzenia się bakterii drogą krwi.
Badanie histopatologiczne martwiczych zmian wykazało:
Obecnie można już stwierdzić, że martwica uszu świń ma zakaźne podłoże, a jej czynnikiem sprawczym jest Fusobacterium necrophorum (rys. 2).

Badanie stanowi przełom w poznaniu etiologii choroby: Fusobacterium necrophorum jest główną przyczyną martwicy uszu (końcówek uszu) u świń.
Możliwość odtworzenia PEN w kontrolowanych warunkach doświadczalnych tworzy solidne podstawy do dalszych badań nad skuteczną profilaktyką i zwalczaniem choroby na poziomie fermy. Ograniczenie ekspozycji na bakterie oraz zapobieganie urazom uszu mogą stać się kluczowymi elementami zmniejszania częstości występowania i nasilenia tej istotnej z punktu widzenia dobrostanu choroby.
Badanie zostało sfinansowane przez Saskatchewan Agriculture Ministry (Agriculture Development Fund) oraz Results Driven Agriculture Research.