Nieukierunkowana metabolomika osocza związana z cechami życiowej produkcyjności loch

Cel: Celem badania była charakterystyka profili metabolomicznych osocza loch różniących się pod względem łącznej liczby prosiąt żywo urodzonych i odsadzonych w ciągu czterech pierwszych miotów.

Metody: Próbki osocza pobrano podczas uboju, między 12. a 15. dniem (faza lutealna) po wystąpieniu rui po odsadzeniu czwartego miotu, od 120 loch charakteryzujących się stałą liczbą prosiąt żywo urodzonych i odsadzonych przy każdym oproszeniu. Na podstawie średniej życiowej liczby prosiąt żywo urodzonych (ba) wyodrębniono następujące kategorie: wysoką (H; 61 ba), średnią (M; 50 ba) i niską (L; 39 ba), natomiast pod względem liczby odchowanych prosiąt (wn): wysoką (H; 50 wn) i niską (L; 34 wn). W ten sposób utworzono 6 kategorii, po 20 loch w każdej: HH, HL, MH, ML, LH i LL, odpowiednio według liczby prosiąt żywo urodzonych i odchowanych. Próbki osocza poddano analizie metodą ultrasprawnej chromatografii cieczowej (w trybie jonizacji dodatniej i ujemnej) sprzężonej ze spektrometrią mas (UPLC-MS) w celu wyodrębnienia potencjalnych związków. Przeprowadzono analizę wariancji z korektą na odsetek wyników fałszywie dodatnich w celu określenia różnic między kategoriami w zakresie potencjalnych związków.

Wyniki: Analiza UPLC-MS w trybie jonizacji ujemnej wykazała 92 związki różniące się między kategoriami, natomiast w trybie jonizacji dodatniej zidentyfikowano 644 takie związki. Dwadzieścia pięć potencjalnych związków różniło kategorie LL i ML od kategorii HH i MH. U loch z grupy HH stwierdzono wyższe poziomy potencjalnie unikalnego wtórnego związku bakteryjnego MK-800-62F1, strukturalnie podobnego do saponin, oraz zidentyfikowanego kwasu tłuszczowego – lignoceroilosfingozyny. Kilka potencjalnych związków należących do kwasów tłuszczowych, eikozanoidów i steroidów wykazywało większą intensywność w grupach LL i LH. Kilka zidentyfikowanych eikozanoidów, w tym leukotrien B4, 5(S)-HETE, 15(S)-HpETE oraz produkt PGF1α, może być syntetyzowanych we krwi w odpowiedzi na bodziec zapalny. Potencjalne związki steroidowe wykazywały większą intensywność sygnału w osoczu loch z grup LL i LH. Obejmowały one neuroaktywne steroidy, takie jak kortykosteroidy i allopregnanolon, a także przypuszczalne pochodne testosteronu i progesteronu.

Wnioski: Charakterystyka profili osocza loch po czwartym miocie, różniących się pod względem życiowej liczby prosiąt żywo urodzonych i odsadzonych, wykazała specyficzne cechy, które mogą być związane z różnymi układami fizjologicznymi, w tym odpornościowym, metabolicznym i hormonalnym. Dalsze badania mające na celu potwierdzenie zidentyfikowanych związków i ich walidację u młodych samic mogą pozwolić na opracowanie odpowiednich wskaźników prognostycznych życiowej produkcyjności.

Niniejsze tłumaczenie zostało wygenerowane automatycznie przy użyciu sztucznej inteligencji. 3tres3 nie gwarantuje dokładności tłumaczenia i nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne błędy, pominięcia lub błędne interpretacje. W razie wątpliwości należy zapoznać się z wersją oryginalną.