Obniżenie zawartości białka w diecie poprawia zdrowie jelit, ale pogarsza wzrost i wykorzystanie składników pokarmowych u prosiąt po odsadzeniu

Obniżenie zawartości białka ogólnego w dietach dla prosiąt po odsadzeniu może poprawić zrównoważenie środowiskowe produkcji oraz zdrowie jelit poprzez ograniczenie wydalania azotu i ryzyka biegunek. Jednocześnie często pogarsza wyniki produkcyjne z powodu niedoboru aminokwasów egzogennych i funkcjonalnych.

Cel: Celem badania była ocena wpływu obniżenia zawartości białka ogólnego w dietach dla prosiąt, z dodatkiem lub bez dodatku argininy oraz glutaminy–glutaminianu, na tempo wzrostu, zdrowie jelit, metabolizm i wykorzystanie azotu w okresie po odsadzeniu.

Metody: Doświadczenie przeprowadzono na 200 prosiętach odsadzonych w wieku 20 dni, które przydzielono do pięciu grup żywieniowych. Zastosowano cztery poziomy białka ogólnego (22,5%, 21,0%, 19,5% i 18,0%) oraz jedną dietę o niskiej zawartości białka (18,0%) suplementowaną argininą i glutaminą–glutaminianem. Badanie trwało 24 dni i obejmowało dwie fazy odchowu po odsadzeniu.

Wyniki: Obniżenie zawartości białka w diecie pogorszyło efektywność wzrostu, co oznaczało, że prosięta potrzebowały więcej paszy, aby uzyskać taki sam przyrost masy ciała. Efekt ten był najbardziej widoczny u zwierząt otrzymujących dietę o najniższej zawartości białka z dodatkiem argininy oraz glutaminy–glutaminianu. Zmiany żywieniowe znalazły również odzwierciedlenie w parametrach biochemicznych krwi. Diety o wyższej zawartości białka wiązały się z wyższym stężeniem azotu mocznikowego oraz niektórych enzymów związanych z funkcją wątroby, co wskazywało na intensywniejszy metabolizm białek. Suplementacja argininą i glutaminą–glutaminianem zwiększała stężenie argininy oraz powiązanych z nią metabolitów we krwi. U prosiąt żywionych dietami niskobiałkowymi obserwowano wyższe stężenia niektórych aminokwasów, takich jak metionina, treonina i walina, natomiast stężenia fenyloalaniny i tyrozyny zmniejszały się wraz z obniżaniem zawartości białka. Z punktu widzenia zdrowia jelit prosięta otrzymujące diety o wyższej zawartości białka częściej cierpiały na biegunki i miały gorszą konsystencję kału. Każde zwiększenie zawartości białka w diecie wiązało się z wyraźnym wzrostem częstości występowania biegunek. Ponadto diety bogatsze w białko powodowały większe wydalanie azotu z kałem. Obniżenie zawartości białka z 22,5% do 18,0% wiązało się więc z wyraźnym kompromisem – poprawiało zdrowie jelit i ograniczało straty azotu, ale jednocześnie pogarszało wyniki produkcyjne oraz strawność składników pokarmowych, nawet przy suplementacji argininą oraz glutaminą–glutaminianem.

Wniosek: Wyniki badania pokazują, jak trudne jest pogodzenie wysokiej efektywności produkcyjnej, dobrego zdrowia jelit oraz ograniczenia wpływu produkcji trzody chlewnej na środowisko.