Promowanie zachowań zabawowych u świń: związek między zachowaniami wskazującymi na pozytywne doświadczenia a pomiarami fizjologicznymi

Zapewnienie możliwości wyrażania zachowań dających satysfakcję jest obiecującym podejściem wspierającym poprawę jakości życia świń w hodowlach intensywnych. Zachowania zabawowe wiążą się z ekscytacją i przyjemnością, co sugeruje, że bawiące się zwierzęta doświadczają pozytywnych stanów emocjonalnych. Świnie wykazują intensywne zachowania zabawowe między 2. a 6. tygodniem życia, a następnie ich częstotliwość maleje wraz z wiekiem.

Cel: sprawdzenie, czy zapewnienie możliwości zabawy może poprawić jakość życia świń. Badanie to miało na celu ustalenie, czy zabawę można promować i utrzymać u świń po naturalnym okresie jej występowania w warunkach komercyjnych. Zbadano również, czy zabawa ma pozytywny wpływ na świnie oraz jaki jest jej wpływ na dzienny przyrost masy ciała i fizjologię stresu.

Metody: rosnące świnie (n = 288, w wieku 10 tygodni), utrzymywane w standardowych kojcach z częściową podłogą rusztową, przydzielono do jednej z trzech grup: kontrolnej bez interwencji zabawowej (CON, 1 m²/świnia), z elementami nowości (NOV) lub zabawy (PLP), z promowaniem zabawy od 10. do 21. tygodnia życia, poprzez sesje zabawowe 3 razy w tygodniu. Grupy zabawowe miały dostęp do niszczalnych, nowych przedmiotów dostarczanych okresowo — albo w kojcu macierzystym (NOV, 1 m²/świnia), albo w wydzielonej „strefie zabaw” zapewniającej dodatkową przestrzeń (PLP, 2,9 m²/świnia). Aby ocenić, czy zabawa ma pozytywny charakter, rejestrowano częstotliwość i czas trwania zachowań antycypacyjnych przed sesjami zabawowymi, a podczas sesji zabawowych — zachowania zabawowe oraz wskaźniki pozytywnego nastawienia emocjonalnego, takie jak wokalizacje, postawa uszu i ogona, u wybranych świń (n = 144) w 11., 16. i 21. tygodniu życia. W celu oceny fizjologicznej reakcji na zabawę pobierano ślinę przed i po zabawie i analizowano poziom kortyzolu i alfa-amylazy; tempo wzrostu obliczano na podstawie masy ciała przy wejściu i wyjściu z badania.

Wyniki: Świnie z grup PLP i NOV bawiły się częściej i przez dłuższy czas w porównaniu do grupy CON. Częstotliwość i czas trwania zabawy nie różniły się znacząco między grupami NOV i PLP, z wyjątkiem 21. tygodnia, gdy świnie z PLP bawiły się częściej. Grupy zabawowe wykazywały więcej zachowań antycypacyjnych oraz behawioralnych wskaźników pozytywnego doświadczenia (rozluźnione i skierowane do przodu uszy, machanie ogonem, szczekanie) w porównaniu z grupą CON. Poziom kortyzolu był podwyższony jedynie w grupie NOV względem CON po sesji zabawy, natomiast poziom alfa-amylazy oraz tempo wzrostu nie różniły się między grupami.

Wnioski: Zabawa została skutecznie promowana i utrzymana aż do okresu końcowego tuczu i była wyrażana w równym stopniu niezależnie od dodatkowej przestrzeni. Świnie, którym zapewniono możliwość zabawy, wykazywały wskaźniki sugerujące, że zabawa jest zachowaniem dającym nagrodę i motywującym, co może przyczyniać się do poprawy jakości życia świń hodowlanych, jeśli zostanie odpowiednio wsparta.