333 Emerging Voices – Porównawcze wyniki badań histopatologicznych u chorych świń zakażonych cirkowirusem świń typu 2 (PCV-2) i 3 (PCV-3)

Elena Coatu
28-sie-2026 (1 miesięcy 25 dni temu)

Ogólnie rzecz biorąc, chociaż choroba ogólnoustrojowa związana z cirkowirusem świń typu 2 (PCV-2-SD) oraz choroba związana z cirkowirusem świń typu 3 (PCV-3-AD) mogą przebiegać z podobnymi objawami klinicznymi, takimi jak wyniszczenie, utrata masy ciała, zahamowanie wzrostu, słabe przyrosty i nadmierne owłosienie, schorzenia te można łatwo odróżnić na podstawie obrazu histopatologicznego. Dlatego celem niniejszej pracy było porównanie zmian histopatologicznych obserwowanych u wybranych świń dotkniętych PCV-2-SD i PCV-3-AD. Wszystkie przypadki zostały wcześniej przekazane do Servei de Diagnòstic de Patologia Veterinaria (SDPV) Universitat Autònoma de Barcelona.

W przypadku PCV-2-SD skupiliśmy się głównie na narządach limfatycznych. Oceniane zmiany mikroskopowe obejmowały deplecję limfocytów, zapalenie ziarniniakowe oraz obecność wielojądrzastych komórek olbrzymich, śródcytoplazmatycznych ciałek wtrętowych i martwicy tkanki limfatycznej. W celu potwierdzenia obecności wirusa zastosowaliśmy immunohistochemię (IHC) do wykrywania antygenu PCV-2.

W przypadku PCV-3-AD badaliśmy mikroskopowo obecność zapalenia tętnic i zapalenia okołotętniczego w różnych narządach, w tym w mięśniu sercowym, śledzionie, wątrobie, nerkach, płucach i krezce. Ostateczną metodą diagnostyczną zastosowaną w tym przypadku do wykrywania genomu wirusa była hybrydyzacja in situ (ISH).

Choroby związane z PCV-2 i PCV-3 można rozróżnić na poziomie histopatologicznym, ponieważ PCV-2 wykazuje tropizm do narządów limfatycznych, w których występują charakterystyczne zmiany, natomiast PCV-3 powoduje ogólnoustrojowe zapalenie tętnic i zapalenie okołotętnicze, które mogą występować praktycznie w dowolnym miejscu organizmu. Ponadto u zwierząt dotkniętych PCV-2-SD konsekwentnie stwierdzano ustalone mikroskopowe kryteria diagnostyczne, obejmujące deplecję limfocytów, zapalenie ziarniniakowe oraz obecność antygenu PCV-2, głównie w komórkach o morfologii makrofagów w tkankach limfatycznych. W większości przypadków obecne były również śródcytoplazmatyczne ciałka wtrętowe.

U świń dotkniętych PCV-3-AD zawsze stwierdzano zapalenie tętnic i zapalenie okołotętnicze, jednak bez wyraźnego wzorca tropizmu narządowego. W rzeczywistości zmiany te mogą być tak trudne do wykrycia, że w niektórych tkankach czasami nie stwierdza się żadnych zmian, podczas gdy są one obecne w innych narządach tego samego zwierzęcia. Dlatego za niezbędne do postawienia ostatecznego rozpoznania choroby uważa się wykrycie PCV-3 w obrębie zmian, obecnie za pomocą ISH.