Korzystanie z poideł przez tuczniki zależy od lokalizacji poideł, wieku świń, pory dnia, gęstości obsady i uszkodzeń ogona.

Woda jest niezbędnym składnikiem odżywczym dla ssaków, w tym świń. Mimo to korzystanie z poideł i wody nie zostało jeszcze jednoznacznie określone ilościowo w okresie tuczu. Obecne badanie miało na celu uzyskanie lepszego wglądu w korzystanie z poideł przez tuczniki i jego związek z lokalizacją poideł, wiekiem, porą dnia, gęstością obsady, zapewnieniem urozmaicenia i uszkodzeniem ogona. Eksperyment obejmował 110 kojców dla świń w czasie 9 tygodni, z dwoma poidłami na kojec. Zagęszczenie w kojcach wynosiło 0,73 m²/świnię (n = 54 kojce, 18 świń na kojec) lub 1,21 m²/świnię (n = 56 kojców, 11 świń na kojec), dostarczano im słomę (n = 54, 150 g na świnię dziennie) lub nie (n = 56), a świnie miały nieobcięte (n = 50) lub obcinane ogony (n = 60). Korzystanie z poideł było automatycznie rejestrowane przez mierniki przepływu wody i sumowane do zużycia wody (L) i liczby aktywacji na godzinę i świnię. Kojce, w których nigdy nie doszło do uszkodzenia ogona (co najmniej jedna świnia w kojcu z krwawiącym ogonem), zostały wykorzystane do zbadania normalnego korzystania z poideł przez tuczniki (n = 56).

Zużycie wody przez świnie wzrosło z 3,7 do 8,2 l na świnię i dzień w ciągu 9 tygodni, a wzrost ten zaobserwowano głównie podczas dwóch dużych szczytów wzorca dobowego w okresie aktywności świń (06:00-18:00). Nie zaobserwowano takiego wzrostu częstotliwości aktywacji przy średnio 50 aktywacjach na świnię i dzień. Zmniejszenie gęstości obsady zwiększyło zarówno zużycie wody, jak i częstotliwość aktywacji w okresie aktywności, co sugeruje, że świnie przy standardowej przestrzeni i stosunku świnia:poidło mogą mieć ograniczony dostęp do poideł. Wydaje się również, że świnie wolały korzystać z poidła znajdującego się najbliżej karmidła. Zużycie wody i częstotliwość aktywacji nie zmieniły się w ciągu ostatnich 3 dni przed wystąpieniem uszkodzenia ogona, ale zaobserwowano ogólne różnice między kojcami z uszkodzeniem ogona i bez niego.

Obecne wyniki mogą wyjaśniać sukces poprzednich badań w klasyfikowaniu kojców z uszkodzeniem ogona od kojców bez uszkodzenia ogona przy użyciu danych z czujników dotyczących korzystania z poideł.