Czy synchronizacja oproszeń wpływa na produkcję loch i prosiąt? Przegląd wyników badań

Komentowany artykuł
Monteiro MS, Muro BBD, Poor AP, Leal DF, Carnevale RF, Shiroma MP, Almond GW, Garbossa CAP, Moreno AM, Viana CHC. Effects of farrowing induction with prostaglandins on farrowing traits and piglet performance: A systematic review and meta-analysis. Theriogenology. 2022; 180:1-16. https://doi.org/10.1016/j.theriogenology.2021.12.010.

Przeczytaj streszczenie artykułu

Komentarz

Stosowanie prostaglandyn jako metody synchronizacji porodów jest dobrze znaną i szeroko stosowaną techniką w terenie. Jednak opinie na temat tej techniki różnią się znacznie wśród praktyków. Jedną z najbardziej rozpowszechnionych opinii jest to, że jej regularne stosowanie obniża jakość prosiąt, powodując wyższe straty przed odsadzeniem, jeśli oproszenie nie jest zarządzane z większą pomocą niż zwykle. To popularne przekonanie doprowadziło do tego, że na ogół prostaglandyny są stosowane w celu zamknięcia partii prosiąt, to znaczy u loch, które osiągnęły określoną liczbę dni ciąży i jeszcze się nie wyprosiły.

Ten artykuł przeprowadza bardzo dokładną analizę wszystkiego, co zostało opublikowane. Spośród 2629 artykułów wybrano 52 na podstawie kryteriów naukowych. Z wybranych artykułów wyciągnięto następujące wnioski:

• Negatywny wpływ na jakość prosiąt przy porodzie występuje tylko wtedy, gdy lochy są indukowane 3 lub więcej dni przed przewidywanym końcem ciąży.
• Jeśli synchronizacja następuje między 3 dniami a spodziewanym dniem oproszenia, nie obserwuje się żadnych negatywnych skutków
• Gdy synchronizacja jest wykonywana na dzień przed oproszeniem, obserwuje się znaczny spadek liczby martwych urodzeń (28%)
• Zastosowanie prostaglandyn podzielonych na dwie dawki w odstępie sześciu godzin zwiększa siłę synchronizacji, zwiększając odsetek porodów występujących dzień po podaniu o 37%.
• Na podstawie przeanalizowanych artykułów nie można wyciągnąć żadnych wniosków co do tego, czy ich stosowanie ma negatywny wpływ na ilość lub jakość siary, ale można stwierdzić, że jeśli istnieje negatywny efekt, nie wpływa on ani na śmiertelność przed odsadzeniem, ani na wagę odsadzeniową.

Być może jednym z aspektów wartych skomentowania jest to, że długość ciąży w pracach opublikowanych i przeanalizowanych w artykule jest zawsze mierzona od ostatniej inseminacji, co nie jest zwyczajowo stosowane w praktyce. W zdecydowanej większości gospodarstw długość ciąży oblicza się od krycia określonego przez pierwszą inseminację (nie ostatnią). Ten drobny szczegół może wyjaśniać negatywne postrzeganie tej metody przez niektórych techników, ponieważ może to oczywiście zwiększać odsetek loch, które są synchronizowane trzy lub więcej dni przed spodziewaną datą porodu.

Podsumowanie komentowanego artykułu Monteiro MS, Muro BBD, Poor AP, Leal DF, Carnevale RF, Shiroma MP, Almond GW, Garbossa CAP, Moreno AM, Viana CHC. Effects of farrowing induction with prostaglandins on farrowing traits and piglet performance: A systematic review and meta-analysis. Theriogenology. 2022; 180:1-16. https://doi.org/10.1016/j.theriogenology.2021.12.010. Indukcja porodu prostaglandynami jest sposobem na zwiększenie nadzoru nad porodem i zapewnienie odpowiedniej opieki prosiętom w pierwszych godzinach życia. Jednak w niektórych badaniach zaobserwowano negatywne skutki związane z indukcją, w tym zmniejszoną żywotność prosiąt, zmniejszoną masę urodzeniową i zmniejszoną wydajność siary. Co więcej, odpowiedź loch na podanie prostaglandyn różni się w poszczególnych badaniach, na co duży wpływ ma zastosowany protokół indukcji. W związku z tym przeprowadzono systematyczny przegląd i metaanalizę w celu oceny wpływu indukcji oproszenia prostaglandynami na wskaźnik martwych urodzeń, masę urodzeniową, śmiertelność przed odsadzeniem, masę odsadzeniową, czas trwania oproszenia oraz cechy siary i mleka, a także odpowiedź oproszenia na leczenie prostaglandynami. Odstęp od indukcji oproszenia do początku oproszenia (IFIOF) wynosił 31 godzin, a dwukrotne zastosowanie prostaglandyny zwiększyło o 37% odsetek loch oproszonych w ciągu następnego dnia roboczego. Prostaglandyny nie miały wpływu na czas trwania porodu (P > 0,05). Masa urodzeniowa prosiąt i masa odsadzeniowa były zmniejszone (P < 0,05) tylko wtedy, gdy poród był indukowany ≥ 3 dni przed spodziewaną datą porodu (w oparciu o średnią stada lub długość ciąży grupy kontrolnej). Indukcja na trzy lub dwa dni przed przewidywaną datą porodu nie miała wpływu na wskaźnik martwych urodzeń; odwrotnie, wskaźnik martwych urodzeń został zmniejszony o 28% (P < 0,05), gdy indukcja została przeprowadzona na jeden dzień przed przewidywaną datą porodu. Indukcja porodu nie miała wpływu na śmiertelność przed odsadzeniem. Niniejsze badanie wzmocniło obserwacje, że indukcja porodu prostaglandynami jest cennym narzędziem do zmniejszenia zmienności długości ciąży i synchronizacji porodu w ciągu dnia roboczego, umożliwiając lepszą pomoc lochom i prosiętom. Aby uzyskać maksymalne korzyści z indukcji porodu, zaleca się przeprowadzenie indukcji na jeden lub dwa dni przed spodziewaną datą porodu.