Określenie i poprawa kręgów bioasekuracji na przykładzie prawdziwej fermy świń

W obecnym kontekście produkcji globalnej, w którym występują bardzo niskie lub nawet ujemne marże zysku, wysokie standardy w zakresie dobrostanu zwierząt, stanu zdrowia w odniesieniu do chorób endemicznych lub podlegających obowiązkowi zgłoszenia oraz kontroli oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, monitorowanie bezpieczeństwa biologicznego staje się coraz ważniejsze, ale jednocześnie coraz bardziej złożone.

Jak wyjaśniono w poprzednim artykule, istnieją różne dogłębne sposoby oceny bezpieczeństwa biologicznego w gospodarstwie. W tym artykule przedstawimy nowy sposób zwany bioasekuracją w kręgach i zamieścimy prawdziwe przykłady.

Aby zdefiniować różne kręgi obecne w gospodarstwie, pierwszą rzeczą, którą musimy zrobić, jest zrozumienie ich podstaw. Aby to zrobić musimy znać co najmniej następujące elementy:

• Drogi i procedury wprowadzania i wyprowadzania zwierząt.
• Drogi i procedury wprowadzania paszy
• Procedury wejścia personelu i przemieszczania się w obrębie gospodarstwa
• Drogi i procedury wyprowadzania padłych zwierząt
• Drogi wejścia i wyjścia dla innych dostaw (narzędzia, materiały, odpady itp.)

Wykorzystując informacje zebrane w tym pierwszym kroku wraz z planami gospodarstw, możemy przedstawić główne trasy przemieszczania się dla każdej z powyższych grup, jak pokazano na rysunku 1.

Jak widać na rysunku 1, praktycznie 100% wejść do gospodarstwa odbywa się przez jedną bramę. Oznacza to, że definiując kręgi (rysunek 2) stwierdzamy, że jedynie ogrodzenie fermy pełni rolę bariery dla kontrolowanego wjazdu (żółty obszar). Łączenie się dróg przy tej bramie ułatwia wzajemną kontaminację pracowników, zwierząt i pojazdów, tak że po wejściu do gospodarstwa nie można w tym przypadku zdefiniować dalszych skutecznych barier.

Po wykonaniu podstawowej definicji kręgów i tras, musimy przeanalizować i ustalić priorytety możliwości poprawy dla tego gospodarstwa. W tym przypadku w szczególności wyróżniają się 3 kwestie:

• Kwarantanna loszek i wejście. Jak widać na mapach na rysunkach 1 i 2, loszki wchodzą na teren fermy przez tę samą rampę, która służy do wyprowadzania zwierząt, i muszą przejść przez korytarze budynków, w których trzymane są zwierzęta. Ponadto obszar kwarantanny jest na końcu budynku, w tym przypadku tuczarni, w której zwierzęta są utrzymywane w ciągłym przepływie.
• Stanowisko załadunkowe do wyprowadzania zwierząt. Jedna z czynności generujących większe ryzyko na fermie znajduje się przy wejściu głównym, gdyż tam również odbywa się usuwanie padłych tusz, wjeżdża wóz paszowy itp.
• Wejście dla personelu. Jest to jedyna droga, która wchodzi w innym miejscu, jednak personel musi przejść przez obszar, w którym krzyżują się drogi, aby wejść i wyjść z szatni.

Jakie byłyby główne cele w tym przypadku?

• Wydzielenie tras w celu "oczyszczenia" wjazdu na fermę z ruchu.
• Skutecznie odizolować loszki

Najwyższym priorytetem jest osiągnięcie naszych celów przy użyciu jak najprostszych ulepszeń:

• Loszki. Dlaczego loszki znajdują się na końcu tuczarni, skoro w lewym górnym rogu gospodarstwa znajduje się mały budynek? Te zwierzęta powinny zostać przeniesione, zarządzane zgodnie z zasadą całe pełne- całe puste i mieć własne wejście, aby wyładować je z ciężarówki bez ich przechodzenia przez jakiekolwiek budynki.
• Wyjazdowe stanowisko przeładunkowe. Jest to podobne do poprzedniego przypadku z tym, że zamiast przenosić zwierzęta przez wszystkie budynki i ładować je w obszarze skrzyżowania dróg, punkt załadunkowy może być przeniesiony na tył gospodarstwa, w pobliżu obszaru tuczu.
• Budowa podwójnego ogrodzenia. Na szczęście ferma ma wystarczająco dużo miejsca między budynkami a ogrodzeniem zewnętrznym, aby zbudować podwójne ogrodzenie, które wyraźnie oddziela dodatkowy czysty obszar (biały, na rysunku 4), przez który pracownicy mogą się poruszać bez napotykania jakichkolwiek pojazdów zewnętrznych: odbioru tusz, zaopatrzenia itp.
• Dodana jest zmiana obuwia (z butów ulicznych na przejściowe), aby pracownicy mieli dostęp do białej strefy na swojej zwykłej trasie z zewnątrz, dopóki nie będzie można przenieść głównej szatni.

Dzięki zaledwie trzem zmianom, choć istotnym, możliwe jest znaczne ograniczenie krzyżowania się tras, a przede wszystkim stworzenie dodatkowego kręgu bezpieczeństwa biologicznego z dobrze zdefiniowanymi strefami czystymi i brudnymi dla pracowników, zwierząt i pojazdów.

Metoda analizy kręgów bioasekuracji jest możliwa do zaadaptowania do każdego rodzaju gospodarstwa, od najbardziej złożonego do najprostszego, oferując bardzo precyzyjny ogólny obraz ryzyka, który pomaga nam podejmować decyzje w sposób uporządkowany i racjonalny.