Wykorzystanie atraktantów do stymulowania zainteresowania prosiąt noworodków urozmaiceniem w postaci sznurów

W amerykańskim przemyśle trzody chlewnej śmiertelność przedodsadzeniowa stanowi najwyższy wskaźnik śmiertelności ze wszystkich faz produkcji, z czego prawie połowę przypisuje się zgnieceniu. Nadrzędnym celem tego badania było określenie, czy sznurki wzbogacające środowisko mogą zwabić nowonarodzone prosięta z dala od lochy i zmniejszyć śmiertelność przedodsadzeniową. Sznury udostępniono 161 prosiętom od 26 loch po oproszeniu. Sznury były zanurzone w oleju słonecznikowym (n = 7), semiochemicznym (feromonowym) (n = 8) lub serze o kremowej konsystencji (n = 11). Rejestrowano celowe eksplorowanie sznurów przez prosięta, przyrosty masy ciała i śmiertelność.

W drugim dniu 75% prosiąt dotykało sznurów co najmniej raz, a częstotliwość wahała się od 1 do 21 we wszystkich metodach. Częstotliwość i czas trwania nie zależały od rodzaju sznurka. Średni przyrost masy miotu przed odsadzeniem nie różnił się w zależności od sposobu postępowania. Prosięta MC (ser mleczny) miały najniższą procentową śmiertelność, gdy były obecne sznury (dni od 2 do 5), a prosięta SC (semiochemiczne) miały najniższą procentową śmiertelność po usunięciu sznurów (dni od 6 do odsadzenia).

To badanie typu proof-of-concept podkreśla potencjalną wartość urozmaicenia środowiska dla noworodków świń.