Kto ma lepsze wyniki produkcji - Hiszpania czy Stany Zjednoczone? (1/2)

Produkcja w wiodących krajach produkujących trzodę chlewną stała się stopniowo bardziej jednorodna w ostatnich dekadach. Proces globalizacji i rosnące wzajemne powiązania między krajami doprowadziły do tego, że obiekty, genetyka i inne aspekty stają się coraz bardziej podobne. Jednakże, nadal istnieją istotne różnice w takich aspektach jak ramy regulacyjne, organizacja, a nawet "filozofia" produkcji, które ostatecznie znajdują odzwierciedlenie we wskaźnikach wydajności produkcji.

W tym kontekście, zdecydowaliśmy się porównać dwa modele produkcji na fermach loch: hiszpański i amerykański. W tym celu zamierzamy wykorzystać dane z 2019 r. z bazy danych PigCHAMP ze wspólnymi danymi z hiszpańskich i amerykańskich ferm, z łączną liczbą 1 088 486 loch i 627 ferm (365 amerykańskich i 262 hiszpańskich), które uważamy za reprezentatywną próbkę produkcji w obu krajach. Najważniejsze cechy obu systemów można zdefiniować następująco:

USA:

• Drugi co do wielkości producent wieprzowiny na świecie (6,47 mln macior i 12,53 mln ton wieprzowiny wyprodukowanej w 2019 r.).
• Mniejsze ograniczenia środowiskowe i brak maksymalnych rozmiarów gospodarstw: większa średnia wielkość gospodarstwa (średnio 2 606 loch produkcyjnych na gospodarstwo w bazie danych badania).
• Brak przepisów dotyczących dobrostanu zwierząt o powszechnym zastosowaniu, choć szybko się to zmienia.
• Tendencja do maksymalizacji oproszeń na lochę w ciągu roku, co oznacza krótką długość laktacji.

Hiszpania:

• Czwarty co do wielkości producent wieprzowiny na świecie (2,58 mln loch i 4,64 mln ton wieprzowiny wyprodukowanej w 2019 r.).
• Znaczne ograniczenia środowiskowe, szczegółowe przepisy dotyczące maksymalnej wielkości gospodarstw: mniejsza średnia wielkość (średnio 523 lochy produkcyjne na gospodarstwo w bazie danych badania).
• Obowiązkowe przepisy dotyczące dobrostanu zwierząt.
• Ograniczenia dotyczące minimalnej długości laktacji (28 dni, o ile nie przewidziano inaczej).
• Ograniczenia te ograniczają liczbę porodów na lochę w ciągu roku.

Jako wstępny przegląd, ryc. 1 przedstawia porównawcze drzewo produktywności dla obu krajów. Drzewo to pokazuje i odnosi się do głównych kluczowych wskaźników produkcji (KPI), dzieląc produktywność liczbową, mierzoną w prosiętach odsadzonych od lochy krytej na rok, na wskaźniki dotyczące zarówno oproszenia, jak i ciąży.

Jako uzupełnienie drzewa porównawczego, poniższa tabela przedstawia wyniki analizy statystycznej tych samych KPI, wraz z ich odpowiednimi wartościami istotności (P).

Tabela 1- Analiza statystyczna (NPAR1WAY z SAS) KPI, Hiszpania vs USA, 2019.

	Hiszpania	USA	P
Pros odsadzone/krytą lochę/rok (nº)	26.93	26.08	0.0127
Pros odsadz./lochę (nº)	11.83	11.26	<0.0001
Żywo urodzone/ miot (nº)	13.67	13.20	0.0232
Obliczone PWM (%)	13.16	14.55	<0.0001
Wszystkie urodzone/lochę (nº)	15.17	14.70	0.0631
Martwo urodzone/lochę (%)	8.11	7.66	0.0489
Zmumifikowane/lochę (%)	1.75	2.54	<0.0001
Mioty/lochę i rok (nº)	2.28	2.32	0.0327
Dni nieprodukcyjne (nº)	40.90	49.06	<0.0001
Długość laktacji (dni)	25.16	20.65	<0.0001
Okres od odsadz. do pierwszego krycia (dni)	6.41	7.46	<0.0001
Wskaźnik porodów (%)	83.21	84.09	0.0394
Powroty rui (%)	9.55	6.21	<0.0001

P>0.05 Brak znaczących różnic
0.05>P>0.0001 Znaczące różnice
P<0.0001 Bardzo znaczące różnice

Najważniejsze punkty porównania:

• Wydajność liczbowa jest nieco wyższa w Hiszpanii, z liczbą prosiąt odsadzonych o 0,85 więcej na lochę rocznie (26,93 vs. 26,08).
• W zakresie ciąży, długość laktacji jest wyraźnie krótsza w USA, 4,51 dnia mniej niż w Hiszpanii (20,65 dnia vs. 25,16), a zarówno powroty rui, jak i, w mniejszym stopniu, wskaźnik oproszeń, są lepsze w USA. Jednakże współczynnik reprodukcji, mierzony w miotach na lochę rocznie, jest tylko nieznacznie wyższy w USA (2,31 vs. 2,28). Powodem jest to, że w USA każda locha ma średnio o 8,16 więcej dni nieprodukcyjnych w roku (49,1 dni vs. 40,9).

• Największą różnicę w wydajności obserwuje się w zakresie porodów. Punkt wyjściowy, tj. płodność, jest wyższy w Hiszpanii niż w USA (15,17 vs. 14,70 ogółem urodzonych), ale dodatkowo zarówno straty porodowe, rozumiane jako suma martwych urodzeń plus prosięta zmumifikowane (9,86% w Hiszpanii, 10,20% w USA), jak i straty w czasie laktacji (13,16% w Hiszpanii, 14,55% w USA) są nieco lepsze w Hiszpanii. W związku z tym ostateczny wynik oproszenia, mierzony jako prosięta odsadzone na lochę, jest o 0,57 prosięcia lepszy w Hiszpanii (11,83 vs 11,26).

Jako pierwszy ogólny wniosek możemy stwierdzić, że wyższy wskaźnik reprodukcji osiągnięty w Stanach Zjednoczonych, związany z krótszą laktacją, jest równoważony przez wyższą wydajność Hiszpanii zarówno w obszarze porodówki, jak i w niektórych aspektach ciąży, tak że liczbowa wydajność mierzona jako prosięta odsadzone na lochę rocznie jest nieco wyższa w Hiszpanii.

W przyszłych artykułach zostaną przeanalizowane bardziej szczegółowo poszczególne wskaźniki, zostaną zbadane także inne aspekty (współczynniki remontu, uboju i śmierci, rozkład śmiertelności przed odsadzeniem i wagi odsadzenia), w których również wystąpią interesujące różnice.