Diagnostyka laboratoryjna: zakażenia Streptococcus suis

Dostępne testy

Hodowla bakteryjna

• Izolacja żywego organizmu
• Rodzaje próbek: mózg, płuca, stawy, śledziona, płyny opłucnowe
• Zalety:
  • Bakterie łatwo rosną w ciągu 1 dnia.
  • Łatwe do wykonania w dowolnym laboratorium (w tym we własnym zakresie).
  • Stosunkowo niski koszt.
  • Można używać izolatu do produkcji szczepionek autogennych.
• Wady:
  • Niektóre S. suis można wyizolować od klinicznie zdrowych świń (nie wszystkie są zjadliwe).
    • Środowisko naturalne: górne drogi oddechowe, migdałki, narządy płciowe.
  • Nie używaj płuc do hodowli bakteryjnej pod kątem choroby ogólnoustrojowej, zamiast tego celuj w mózg, stawy lub śledzionę.
  • Płuco tylko w przypadkach zapalenia płuc.
  • Materiał od świń wcześniej leczone antybiotykami może nie nadawać się do hodowli bakteryjnej-brak wzrostu bakterii

Wrażliwość na środki przeciwdrobnoustrojowe

• Testuje zdolność żywych organizmów do wzrostu in vitro w określonych stężeniach różnych środków przeciwdrobnoustrojowych.
• Rodzaje próbek: mózg, płuca, stawy, śledziona, płyny opłucnowe.
• Zaletyy:
  • Identyfikacja wrażliwości lub oporności określonego izolatu na powszechnie stosowane środki przeciwdrobnoustrojowe.
• Wady:
  • Wymaga izolatu bakteryjnego
  • Testy in vitro mogą nieznacznie różnić się od wyników in vivo.
  • Niektóre specyficzne środki przeciwdrobnoustrojowe mogą nie być testowane lub wymagać oddzielnych, specjalnych testów.
  • Umiarkowany koszt.

Histopatologia

• Ocenia obecność zmian tkankowych (uszkodzenia), które mogą potwierdzić obecność choroby. Czasem można również wykryć obecność organizmów bezpośrednio (bakterie i pasożyty) lub pośrednio (wirusy) poprzez dodatkowe specjalne barwienie.
• Rodzaje próbek: tkanka (zwłaszcza błona maziowa przy infekcjach stawów).
• Zalety:
  • Powiązanie obecności bakterii z uszkodzeniem tkanek.
  • Nie wymaga specjalnego barwienia.
  • Ocena błony maziowej może dostarczyć wskazówek dotyczących przewlekłości zakażenia.
• Wady:
  • Nie można potwierdzić S. suis jako czynnika sprawczego.

Serologia

• Stosowanie specyficznych antysurowic w celu sprawdzenia aglutynacji.
• Zalety:
  • Pomaga w prawidłowym doborze szczepionki lub produkcji autogennej (pasujący serotyp).
• Wady:
  • Wymaga izolatu bakteryjnego.
  • Wiele izolatów jest nietypowych.
  • Istnieje wiele reaktywności krzyżowej między serotypami.
  • Wymaga przechowywania antyserum.
  • Umiarkowana cena, ale zwykle badany jest tylko 1 izolat.

Serotypowanie – PCR

• Technika reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR), która wykrywa obecność określonej sekwencji kwasów nukleinowych (DNA) związanej ze znanymi genami wirulencji.
• Zaletyy:
  • Nie wymaga przechowywania antysurowicy jak przy serotypowaniu serologicznym.
  • Pomaga w prawidłowym doborze szczepionki lub produkcji autogennej (pasujący serotyp).
  • Istotnie mniej nietypowych izolatów w porównaniu z serotypowaniem serologicznym.
• Wady:
  • Wymaga izolatu bakteryjnego.
  • Umiarkowana cena, ale zwykle badany jest tylko 1 izolat.

Interpretacja wyników:

Hodowla bakteryjna:

• Czystość:
  • Czysty wzrost: wysoce sugerujący przyczynę choroby
  • Wzrost mieszany: wątpliwa wartość.
• Ilość:
  • Duża: wysoce sugeruje przyczynę choroby.
  • Umiarkowana: interpretacja zmienna.
  • Mała: wątpliwa wartość (może być zanieczyszczeniem).
  • Brak wzrostu: zwierzę prawdopodobnie wcześniej leczone antybiotykami lub bez znaczącego udziału w powstaniu zmian chorobowych.

Wrażliwość na środki przeciwdrobnoustrojowe:

• Wrażliwe: możliwy dobry wybór do leczenia, jeśli środek przeciwdrobnoustrojowy może dotrzeć do tkanki docelowej.
• Odporne: wybierz inny środek przeciwdrobnoustrojowy.
• MIC (minimalne stężenia hamujące): jeśli wykonano MIC, upewnij się, że wybrane środki przeciwdrobnoustrojowe osiągają podaną wartość MIC w narządzie docelowym.

Histopatologia:

• Pozytywna: silny związek, jeśli odpowiada objawom klinicznym.
• Negatywna: brak zmian.

Serotypowanie (Serologia i PCR):

• Serotypowanie jest bardzo cenne w wyborze izolatów do szczepionek autogennych.

Możliwe scenariusze

Świnie z opuchniętymi stawami (w każdym wieku):

• Od martwych lub uśpionych świń pobrać wymazy ze stawów (lub płyn maziowy), a także tkankę maziową od 2 lub więcej nieleczonych świń z ostrymi zmianami, opuchniętymi stawami. Prześlij wymaz/płyn maziowy do hodowli bakteryjnej, wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe i serotypowania za pomocą PCR. Prześlij tkankę maziową w formalinie do oceny histopatologicznej.

• Znieczul 1-3 nieleczone świnie z ostrymi, opuchniętymi stawami i wykonaj sterylne nakłucie stawu. Prześlij płyn stawowy schłodzony do hodowli bakteryjnej, wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe i serotypowania.

Świnia z objawami ze strony OUN (ośrodkowego układu nerwowego):

• Uśpij świnię i pozyskaj sterylny wymaz z mózgu z brzusznej powierzchni mózgu i prześlij próbkę schłodzoną do hodowli bakteryjnej, wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe i serotypowania za pomocą PCR. Prześlij również połowę mózgu (w tym opon mózgowych, jeśli to możliwe) w formalinie do oceny histopatologicznej, pamiętaj b próbka była pobrana i włożona do formaliny w kilka minut po śmierci zwierzęcia.