Potencjał wirulencji szczepów Listeria monocytogenes pochodzących od hiszpańskich świń

Listeria monocytogenes jest patogenem bakteryjnym przenoszonym przez żywność, który powoduje listeriozę, chorobę zakaźną u zwierząt i ludzi, a świnie pełnią rolę bezobjawowych rezerwuarów. W sierpniu 2019 r. epidemia związana ze spożywaniem mięsa wieprzowego spowodowała 222 przypadki listeriozy u ludzi w Hiszpanii. Określenie różnorodności, a także potencjału zjadliwości szczepów świńskich jest ważne dla zdrowia publicznego. Zachowanie 23 szczepów L. monocytogenes pozyskanych z migdałków, mięsa i skóry świń zostało porównane poprzez badanie (1) internaliny A, internaliny B, listeriolizyny O, poziomu ekspresji białka indukującego tworzenie aktyny i PrfA oraz (2) ich inwazji i wewnątrzkomórkowego wzrostu w komórkach eukariotycznych.

Stwierdzono wyraźne różnice w ekspresji wybranych czynników wirulencji oraz fenotypach inwazji i replikacji wewnątrzkomórkowej szczepów L. monocytogenes. Szczepy otrzymane z próbek mięsa i należące do serotypu 1/2a nie miały internaliny A zakotwiczonej do peptydoglikanu. Niektóre szczepy wyrażały wyższe poziomy badanych czynników wirulencji oraz atakowały i replikowały wewnątrzkomórkowo wydajniej niż epidemiczny szczep referencyjny L. monocytogenes (F2365).

Badanie to wykazuje obecność zjadliwych szczepów L. monocytogenes o potencjale wirulentnym u świń, co ma cenne implikacje w medycynie weterynaryjnej i bezpieczeństwie żywności.