UE: emisje gazów cieplarnianych z rolnictwa pozostają w stagnacji od 2010 r.

Mimo to, wraz ze wzrostem produkcji rolnej, ślad klimatyczny na jednostkę produkcji nadal się poprawiał. Niemniej jednak aby osiągnąć ambitne cele klimatyczne UE na 2030 r. (osiągnięcie co najmniej 55% redukcji emisji do 2030 r. w UE) jest potrzebna dalsza redukcja emisji.

Ocena wpływu WPR na zmiany klimatu i emisje gazów cieplarnianych

WPR pomogła zmniejszyć emisje gazów cieplarnianych. Łagodzenie skutków osiąga się głównie poprzez ochronę istniejących zasobów węgla, w szczególności dzięki utrzymywaniu trwałych użytków zielonych wspieranych przez ekstensywne systemy wypasu zwierząt gospodarskich. Istnieje możliwość dalszego zwiększenia składowania dwutlenku węgla w glebach UE.

W ocenie stwierdzono również, że:

• ograniczenie emisji z uprawianych gleb rolniczych jest lepiej rozwiązywane w ramach WPR niż ograniczanie emisji zwierząt gospodarskich, głównie ze względu na charakter płatności i wsparcia w ramach WPR.
  Niemniej jednak hodowcy zwierząt gospodarskich odgrywają również kluczową rolę w zarządzaniu dużymi obszarami ziemi, które są (lub mogą być) pochłaniaczami dwutlenku węgla (zwłaszcza w przypadku zarządzania dużymi obszarami trwałych użytków zielonych i pastwisk).
• Rozwój obszarów wiejskich wspiera redukcję emisji w sektorze hodowlanym za pomocą różnych środków, takich jak pewne zobowiązania rolno-środowiskowe w odniesieniu do gospodarowania paszami lub obornikiem lub inwestycje w środki trwałe związane z przechowywaniem obornika, pomieszczeniami dla zwierząt lub instalacją komór fermentacyjnych beztlenowych.
• Dobrowolne wsparcie związane z produkcją w sektorze hodowli może sprzyjać systemom, które są ekonomicznie wrażliwe i ważne dla odporności ziem. Mogą jednak potencjalnie mieć negatywny wpływ, jeśli wpływ na klimat i potrzeby adaptacyjne nie zostaną odpowiednio uwzględnione w projekcie programu.
• Główny wkład systemów uprawnych pochodzi z ulepszonego gospodarowania gruntami, wspieranego głównie przez zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatyczne i środki rolnictwa ekologicznego; a także uprawy wiążące azot, takie jak lucerna i soja, wspierane w szczególności przez zazielenianie i wsparcie związane z produkcją. WPR osiągnęła jednak mniejszą redukcję emisji w gospodarstwach o intensywnym użytkowaniu użytków zielonych lub uprawnych.