Obiektywny monitoring bioasekuracji (1/2)

Ogólnie rzecz biorąc, bezpieczeństwo biologiczne opiera się na subiektywnej zgodności protokołów, której tonigdy nie można było w pełni zagwarantować. Obecnie te teoretyczne środki kontroli można uzupełnić nowymi podejściami i technologiami, które zmniejszają ryzyko niezgodności lub niepowodzenia ich wdrożenia.

Znaczenie bioasekuracji

Bioasekurację definiuje się jako wdrażanie środków w celu zmniejszenia ryzyka wprowadzania i rozprzestrzeniania się patogenów; środki poprawiające stan zdrowia i zmniejszające zapotrzebowanie na antybiotyki.

W naszym zespole, kiedy przeprowadzamy audyty bioasekuracji, znajdujemy na całym świecie bardzo podobne błędy związane z naruszeniami protokołu lub odchyleniami, które są niedopuszczalne, ponieważ zwykle nie ma kierownika ds. bezpieczeństwa biologicznego, który by je monitorował. Dodatkowo, pracę osoby kierującej komplikuje brak obiektywnych narzędzi do pomiaru kontrolowanych parametrów. Poza tego typu ocenami nie mieliśmy innych możliwości obiektywnego zmierzenia poziomu bezpieczeństwa biologicznego firmy czy gospodarstwa.

Tworzenie nowego rodzaju danych

Bioasekuracja charakteryzuje się tym, że jest koncepcją przekrojową, która ma wpływ na wszystkie obszary produkcji i która zwiększa złożoność jej skutecznej kontroli. Dlatego każdy system, który pomaga nam monitorować ją w obiektywny, wymierny i automatyczny sposób, jest bardzo pomocny (rysunek 1).

Monitorowanie subiektywne obejmuje klasyczne podejście, które było stosowane do tej pory, które opiera się na zbieraniu danych z gospodarstw, ankietach i listach kontrolnych weryfikacji ustalonych zadań. Aby optymalnie przeprowadzić tę kontrolę, zalecamy następujące dwa kroki:

1. Przeprowadzenie znormalizowanej ankiety, która zawiera przegląd stanu gospodarstwa w każdym z ważnych obszarów wpływających na bezpieczeństwo biologiczne. Zalecamy współpracę z Biocheck z Uniwersytetu w Gandawie, który pozwala nam porównać się z ponad 2000 gospodarstwami na całym świecie. Pozwoli nam to uzyskać wstępny przegląd sytuacji w gospodarstwie.
2. Audyt bezpieczeństwa biologicznego. Ma na celu głębsze zrozumienie sytuacji gospodarstwa na podstawie przeprowadzonego badania i inspekcji przeprowadzonej w samym gospodarstwie. Zawiera 4 kroki:
   1. Zbieranie określonych informacji, w tym przynajmniej szczegółowej mapy fermy, stanu zdrowia, protokołu aklimatyzacji loszek oraz ogólnych protokołów bioasekuracji.
   2. Przetwarzanie powyższego, integrowanie go z uzyskanymi wynikami ankiety.
   3. Wizyta w gospodarstwie, aby zobaczyć aktualną sytuację i porównać ją z otrzymanymi informacjami. Obejmuje to również wywiady z personelem.
   4. Integracja wszystkich zebranych informacji i zaproponowanie planu działania, zapewnienie jego późniejszej realizacji poprzez regularne spotkania w ramach konkretnego i zorganizowanego planu krótko-, średnio- i długoterminowego. To jedyny sposób, aby zachować zainteresowanie, być konsekwentnym w wysiłkach i uniknąć przytłoczenia na pierwszych etapach.

Z drugiej strony, kontrola obiektywna opiera się na wymiernych danych, które można uzyskać za pomocą technologii cyfrowych, umożliwiających dokładne rejestrowanie i przechowywanie informacji związanych zarówno z zewnętrzną, jak i wewnętrzną ochroną biologiczną.

Chociaż bioasekuracja zewnętrzna jest prawdopodobnie najbardziej zaawansowana w konwencjonalnych gospodarstwach, dostępnych jest niewiele danych. Aby rozwiązać tę lukę, istnieją dwie opcje:

• Dziennik gości: Zastępuje tradycyjny dziennik papierowy, który wymaga zbyt dużo czasu na ręczne wyszukiwanie danych. Zamiast tego elektroniczny dziennik umożliwia natychmiastowe przesyłanie danych do sieci i przekształcanie ich w przydatne informacje.
• System kontroli dostępu: są to bardziej wyrafinowane metody i są instalowane w złożonych strukturach biznesowych lub gospodarstwach z cenną genetyką. System ten może generować natychmiastowe alerty i monitorować zgodność ze standardami firmy. Jej natura czasami komplikuje przepływy i przemieszczanie się personelu gospodarstwa.

Wkrótce przekonamy się, jak obiektywnie monitorować bioasekurację wewnętrzną, której głównym celem jest zapobieganie rozprzestrzenianiu się choroby już występującej w gospodarstwie na inne obszary. Zobaczymy też, jakie dane są generowane i jak możemy je wykorzystać.