Używanie języków do monitorowania wirusa PRRS

Monitorowanie obecności wirusa PRRS na fermach loch służy do klasyfikacji statusu fermy. Klasyczny i najczęściej stosowany system pobierania próbek i klasyfikacji oparty jest na systemie opracowanym przez Holtkampa i in. (2011) z próbkami krwi pobieranymi raz w miesiącu przez kilka kolejnych miesięcy. Zgodnie z tym protokołem fermę uważa się za:

• ujemną, gdy lochy hodowlane mają wynik ujemnych testu ELISA
• dodatnią stabilną, gdy PCR nie wykryje świń wiremicznych przy odsadzeniu przez co najmniej 90 dni
• dodatnią niestabilną, gdy wirus zostanie wykryty w jakiejkolwiek tkance bez osiągnięcia co najmniej 90 dni ujemnych wyników PCR, aby można go uznać za dodatni stabilny.

Jednocześnie można zastosować monitorowanie w celu oceny skuteczności środków kontroli zastosowanych po wybuchu PRRS na rozrodzie. W tym przypadku pierwotnym celem jest osiągnięcie stabilności przy porodzie, co oznacza brak wirusa we wszystkich tkankach nowonarodzonych prosiąt. Drugim celem jest osiągnięcie stabilności przy odsadzeniu; i na koniec, jeśli w tym gospodarstwie jest odchowalnia, aby osiągnąć brak wirusa w próbkach pobranych na koniec odchowu.

Nowy typ próbek w monitoringu PRRS

Po kilku latach używania wyłącznie krwi jako jedynego rodzaju próbki w monitorowaniu PRRS, opracowano nowe systemy pobierania próbek dla większych populacji, takie jak płyn ustny zbierany na sznurach, które są szeroko stosowane na odchowalniach i tuczu. Niedawno zbadano nowe techniki wykrywania wirusa PRRS na podstawie zbiorczych próbek płynu po kastracji z jąder i ogonów zebranych po ich obcinaniu (płyny technologiczne) (Vilalta i in., 2018). Opublikowane dane wskazują, że lepsze wyniki uzyskuje się z płynów po kastracji niż po obcięciu ogonów. Zastosowanie płynów technologicznych pozwala na pobieranie materiału od większej liczby zwierząt, w dodatku częściej, co jest bardzo przydatne w wykrywaniu wirusa PRRS, gdy odsetek zwierząt wiremicznych przy urodzeniu jest niski. Gdy odsetek kastracji prosiąt jest niski, praktyczne zastosowanie tej techniki nie jest możliwe. Ponadto ograniczenia dotyczące rutynowego obcinania ogonów, zgodnie z europejskimi przepisami dotyczącymi dobrostanu zwierząt, ograniczają również stosowanie płynu po obcinaniu ogonów.

W oparciu o te wytyczne, cele i zaistniałe warunki, zespół z Grupy de Sanejament Porcí w Lleida (Hiszpania) opracował projekt oceniający nową technikę monitorowania opartą na wykorzystaniu próbek zbiorczych od martwych zwierząt. Próbki są przechowywane w zamrażarce i wysyłane do laboratorium z określoną częstotliwością. Stałe gromadzenie i analiza tego rodzaju materiału nam określić moment, od którego nie wykrywa się wirusa w tkankach martwych zwierząt.

Po pierwszych wynikach zasugerowano, że zbieranie fragmentów języka od martwych prosiąt jest dobrym systemem do określania, czy wirus jest obecny u prosiąt przy urodzeniu.

Tkanki języka od martwych świń jako próbka diagnostyczna

System opiera się na gromadzeniu co najmniej 2 cm kawałków języka, przechowywaniu ich w workach lub pojemnikach w zamrażarce i wysyłaniu ich z określoną częstotliwością (miesięcznie lub partiami porodowymi). Ten system daje dobre wyniki i ma wiele zalet. Język okazał się dobrą próbką, ponieważ jest to ogólnie czystsza próbka niż ogon, zapewnia odpowiednią ilość płynu. W przypadku martwych świń obecne są również inne elementy, takie jak ślina i płyn owodniowy (zdjęcie 1). Ponadto nie wymaga specjalnego przeszkolenia technicznego. Pracownicy mogą sami pobrać próbki.

W przypadku porodówek, odchowalni lub tuczu stosuje się ten sam system pobierania próbek; część języków uzyskano od zwierząt, które padły podczas tych faz w badanym okresie. W takich przypadkach próbki są przechowywane oddzielnie w trzech pojemnikach, zgodnie z fazą, w której nastąpiła śmierć: początek, środek lub koniec odchowalni lub tuczu.

Próbka zbiorcza jest przechowywana zamrożona w workach lub innych pojemnikach do momentu wysłania do laboratorium diagnostycznego. Tam jest on przetwarzany w celu wydobycia większej ilości płynu z języków.

Płyn ten jest badany metodą PCR w celu ustalenia obecności lub nieobecności wirusa. Możliwe jest również zsekwencjonowanie fragmentu genomu wirusowego przy użyciu techniki sekwencjonowania Sanger.

Podstawowymi wymaganiami dla tego systemu pobierania próbek są: zamrażarka dostępna w gospodarstwie i wystarczająca liczba zwierząt do pobierania próbek w badanym okresie.

Główne zalety tego systemu:

• Zwykle pozwala to na pobranie próbek od większej liczby zwierząt z większą częstotliwością. Można wprowadzić rutynowe pobieranie języków wszystkich martwo urodzonych prosiąt i zwierząt padłych podczas laktacji.
• Pobieranie próbek nie wymaga skomplikowanego szkolenia. Pracownicy farmy mogą sami pobierać tego rodzaju próbki.
• Eliminuje stres związany z pobieraniem próbek od żywych zwierząt.
• Czułość i swoistość techniki poprawia się w niektórych przypadkach poprzez ukierunkowane pobieranie próbek i zwiększenie liczby zwierząt, od których pobrano próbki.
• Jakość sekwencjonowania Sanger jest zwykle lepsza niż w przypadku płynów ustnych.
• Wreszcie, koszt monitorowania choroby jest niższy niż w przypadku tradycyjnych comiesięcznych pobierań krwi.

Monitorowanie PRRS za pomocą próbek od martwych świń pozwala nam uzyskać ważne informacje epidemiologiczne na różnych etapach produkcji, na przykład na porodówce, odchowalni i tuczu.