Strategie aklimatyzacji loszek w celu kontroli Mycoplasma hyopneumoniae: jakie są dostępne możliwości?

Mycoplasma hyopneumoniae (M. hyopneumoniae) jest czynnikiem wywołującym enzootyczne zapalenie płuc, przewlekłą chorobę układu oddechowego, która dotyka głównie świnie przeznaczone na tucz. Choroba ta powoduje znaczne straty ekonomiczne w dotkniętych nią gospodarstwach, pogarszając parametry produkcji, takie jak średni dzienny przyrost i współczynnik konwersji paszy, zwiększać podatność na zakażenie innymi patogenami, a także koszty leczenia (Thacker i Minion, 2012).

Przenoszenie M. hyopneumoniae zachodzi głównie poprzez bezpośredni kontakt (nos w nos) między zwierzętami podatnymi i zakażonymi. Ta transmisja może zachodzić między zwierzętami w tym samym kojcu (poziomo) i / lub między maciorą i jej potomstwem (pionowo). Pionowe przenoszenie (od lochy do prosiąt) w okresie laktacji jest uważane za kluczowy punkt do kontrolowania infekcji w dotkniętych gospodarstwach (Fano, 2007; Sibila, 2007), ponieważ prosięta zakażone w okresie laktacji mogą przenosić bakterie podczas kolejnych etapów tuczu. Rzeczywiście, w kilku badaniach wykazano korelację między wysoką częstością występowania M. hyopneumoniae podczas odsadzania a występowaniem i nasileniem zmian w płucach związanych z tym patogenem w rzeźniach (Fano 2007; Sibila, 2007).

Jednym z czynników, który wydaje się wpływać na wysiewanie M. hyopneumoniae, jest liczba porodów lochy. Loszki i młode lochy są uważane za głównych siewców patogenów układu oddechowego (Boonsoongnern, 2012). Dlatego strategie aklimatyzacji loszek remontowych koncentrujące się na osiągnięciu prawidłowej immunizacji i zmniejszeniu wydalania M. hyopneumoniae przez loszki i lochy po pierwszym porodzie, mogą być przydatne do ustabilizowania statusu tego patogenu oddechowego w dotkniętych gospodarstwach.

Stabilność gospodarstwa zależy od stanu zdrowia jego populacji loch, a także stanu zdrowia przychodzących loszek. Dlatego przed wdrożeniem programu aklimatyzacji przeciwko M. hyopneumoniae musimy wiedzieć: jaki jest stan zdrowia stada loch? Jaki jest stan zdrowia przychodzących loszek remontowych?

Aby określić status zdrowia dla M. hyopneumoniae stada loch i loszek remontowych, należy wziąć pod uwagę: 1) obserwację parametrów klinicznych (objawy kliniczne i zmiany w płucach) oraz 2) laboratoryjne potwierdzenie narażenia na patogen (ELISA) oraz / lub obecność patogenu (PCR). Ostatnio zaproponowano klasyfikację uwzględniającą obecność lub brak tych parametrów, które umożliwiają wystąpienie różnych scenariuszy (Fano i Pieters, 2016; Garza-Moreno, 2018).

Jakie strategie są dostępne, aby osiągnąć prawidłową aklimatyzację loszek remontowych pod kątem M. hyopneumoniae?

Tradycyjnie, podobnie jak w przypadku innych chorób, loszki pochodzące z zewnętrznego źródła są eksponowane na kontakt z osobnikami wysiewającymi dany patogen występujący w stadzie. Jednak w przypadku M. hyopneumoniae osiągnięcie skutecznej aklimatyzacji poprzez naturalną ekspozycję jest skomplikowane ze względu na jej niski współczynnik przenoszenia (Meyns, 2004). W rzeczywistości, ostatnie badanie wykazało niską skuteczność naturalnej ekspozycji na M. hyopneumoniae, wykazując, że potrzeba 6 pozytywnych loszek do zarażenia 4 podatnych loszek (stosunek 6: 4) w okresie 4 tygodni (Roos, 2016).

Zaproponowano różne metody sztucznej ekspozycji, takie jak podawanie M. hyopneumoniae: donosowo, dotchawiczo lub przy użyciu aerozoli (Yeske, 2019). Te metody zapewniają wyższą skuteczność w ekspozycji loszek remontowych na M. hyopneumoniae. Jednak strategie te mogą stanowić ryzyko dla stabilności gospodarstwa z powodu przedłużonego wysiewu M. hyopneumoniae przez zakażone zwierzęta (do 214 dni po zakażeniu; Pieters, 2009). Zatem wymagany jest odpowiedni okres aklimatyzacji po ekspozycji, aby zapewnić, że zarażone loszki nie wydalą M. hyopneumoniae przy wejściu. Fakt ten implikuje wejście młodszych loszek do aklimatyzacji i kwarantanny zwiększone zapotrzebowanie na budynki, a także zastosowanie technik laboratoryjnych w celu weryfikacji statusu loszek przed ich wprowadzeniem do gospodarstwa.

Obecnie jednym z najbardziej skutecznych narzędzi do osiągnięcia jednorodnej immunizacji zwierząt remontowych w stosunkowo krótkim czasie może być szczepienie przeciwko M. hyopneumoniae. Chociaż szczepienie przeciwko M. hyopneumoniae nie zapobiega infekcji, zmniejsza objawy kliniczne i presję infekcyjną na zaszczepioną populację (Maes, 2017). W ostatnim badaniu porównano różne protokoły szczepień dla loszek zastępczych przeciwko M. hyopneumoniae podczas okresu aklimatyzacji (Garza-Moreno, 2019). W warunkach tego badania, loszki szczepiono przeciwko M. hyopneumoniae przy użyciu 4 lub 2 dawek. Obniżyło to presję infekcyjną tego patogenu i znacznie zwiększyło odporność matek przeniesioną na prosięta w porównaniu z grupą nieszczepioną (Garza-Moreno, 2019).

Podsumowując, skuteczny program aklimatyzacji dla loszek remontowych mógłby zminimalizować siewstwo M. hyopneumoniae przez lochę na posięta podczas laktacji, zmniejszając częstość występowania tego patogenu podczas odsadzania i jego wpływ na późniejsze etapy. Dlatego wdrożenie strategii, które pozwalają na zwiększenie i ujednolicenie odporności może być bardzo przydatne do zwalczania M. hyopneumoniae w gospodarstwach.