Jak zaprzestać obcinania ogonów u prosiąt?

Jednym z aspektów, w którym w ostatnich latach położono większy nacisk w zakresie dobrostanu świń, było obcinanie ogonów i jego bezpośrednia korelacja z gryzieniem ogonów. Obecnie obcinanie ogonów nie jest zabronione, ale nie należy stosować tego zabiegu jako rutynową czynność. Punktem wyjścia, szeroko rozpowszechnionym na poziomie globalnym, jest to, że obcinanie ogonów było techniką stosowaną w celu uniknięcia gryzienia ich. Dzięki obcinaniu ogonów, pojawienie się pogryzień u warchlaków i tuczników zostało nie tylko powstrzymane, ale również zminimalizowało wpływ na zdrowie w przypadku pojawiania się epizodów pogryzień.

W związku z prawodawstwem UE, każde państwo UE, z wyjątkiem Szwecji i Finlandii, w których obcinanie ogonów jest surowo zabronione, musiało przedstawić plan działania DG Santé, który jest odpowiedzialne za sprawdzenie, czy jest on zgodny z ustalonymi celami. Podobnie HFAA (Audyty i analizy zdrowia i żywności) jest organem odpowiedzialnym za weryfikację zgodności z tymi planami działania.

Poza prawodawstwem UE nie ma innego kraju, który zgodnie z posiadanymi informacjami wprowadził przepisy ograniczające obcinanie ogonów i nie wiemy o żadnych prywatnych inicjatywach w tej dziedzinie.

Biorąc pod uwagę przepisy dotyczące dobrostanu, należy skoncentrować się na problemie, aby uniknąć gryzienia ogonów u świń za pomocą środków innych niż ich obcinanie.

Dobre pytanie: jak mogę zaprzestać rutynowego obcinania ogonów?

Przepisy mówią, że należy je przeprowadzać tylko „jeżeli istnieją dowody na to, że nastąpiły pogryzienia ogonów”.

Przepisy mówią również, że przed obcięciem ogonów należy zastosować inne środki zapobiegające gryzieniu ogonów. Dlatego: „Przed wykonaniem obcinania ogonów należy wdrożyć środki mające na celu uniknięcie gryzienia ogonów i innych złych nawyków, mając na uwadze warunki środowiskowe i gęstość obsady. Z tego powodu nieodpowiednie warunki środowiskowe lub systemy zarządzania powinny zostać zmodyfikowane ”

Rezultat: Warunki, w jakich zwierzęta są hodowane, muszą zostać zmienione w celu określenia, czy w tych „nowych warunkach” możliwe jest wyprodukowanie świń z całymi ogonami.

W tej sytuacji spotykamy dwa wyzwania:

• Indywidualność w każdym gospodarstwie epizodów pogryzień ogona i stopnia nasilenia (musimy pracować nad tym na każdej fermie indywidualnie i bardzo prawdopodobne, że to, co działa w jednym gospodarstwie, może nie działać na innym).
• Duża liczba czynników wywołujących epizody gryzienia ogonów.

Z tego powodu w Hiszpanii oraz w całym sektorze trzody chlewnej; Ministerstwo Rolnictwa, Rybołówstwa i Żywności (MAPA); oraz wspólnoty autonomiczne stojące przed wyzwaniem, opracowano plan działania, aby nie doprowadzać gryzienia ogonów i zmniejszyć potrzebę ich obcinania. Ten plan działania obejmował drzewo decyzyjne zaprojektowane przez ANPROGAPOR, zaadaptowane przez hiszpańskie Ministerstwo Rolnictwa, aby ułatwić rolnikowi i lekarzowi weterynarii sposób postępowania przy podejmowaniu decyzji o zaprzestaniu obcinania ogonów.

Kluczowy aspekt ograniczania gryzienia ogonów opiera się na próbie kontrolowania czynników, które wywołują to zachowanie. W tym celu należy przeprowadzić dokładną analizę ryzyka w każdym gospodarstwie, aby móc wdrożyć system, który kontroluje i zapobiega ryzyku zapoczątkowania tego problemu.

Czynniki ryzyka:

1. Gęstość obsady. Przepisy ustanawiają maksymalną gęstość obsady dla każdego rodzaju zwierzęcia i / lub wagi. Mniejsze gęstość obsady może zapobiec gryzieniu ogona, ale jednocześnie jest to jeden ze środków o największym wpływie ekonomicznym.
2. Materiały wzbogacające. Brak materiałów wzbogacających lub nieodpowiednio dobrane to kolejne ryzyko. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę ich ilość, rozmieszczenie i ich odnawianie. Przedmioty te muszą być zdatne do eksplorowania, żucia, manipulowania, mogą być jadalne. Użytecznym byłoby dysponowanie kilkoma nowatorskimi materiałami używanymi tylko do powstrzymywania epizodów gryzienia ogonów (element nowości odwracający uwagę). Konieczne jest ilościowe określenie prawidłowego wykorzystania materiałów.
3. Warunki środowiskowe. Zarówno pod względem komfortu cieplnego, jak i stężenia gazów (niektóre gazy są czynnikami drażniącymi i mogą wpływać na zachowanie zwierząt). Prawidłowa regulacja temperatury i cyrkulacja powietrza ułatwia zapobieganie gryzieniu ogonów.
4. Zdrowie zwierząt. Obecność problemów zakaźnych może zwiększać ryzyko gryzienia ogonów, ponieważ chore i gorączkujące zwierzęta mają mniejszą zdolność ucieczki, a także ponieważ dyskomfort spowodowany zaburzeniami zdrowia prowadzi do agresywności.
5. Karmienie. Konkurencja o żywność, sposób jej podawania i skład paszy mają kluczowe znaczenie dla zmniejszenia stresu u zwierząt i zapobiegania gryzieniu ogonów. Jeśli chodzi o wodę, jej dostęp, rozmieszczenie i przepływ, są to ważne czynniki dla zmniejszenia stresu, a zatem też gryzienia ogonów.
6. Czynniki indywidualne. Obecnie pracujemy z różnymi rasami, które mogą być bardziej lub mniej uległe lub agresywne, dlatego „nerwowość” niektórych świń może być czynnikiem ryzyka.
7. Kastracja. Produkcja niekastrowanych samców wiąże się również z ryzykiem w porównaniu z kastrowanymi samcami, ponieważ te pierwsze mają bardziej aktywne zachowanie.
8. Zarządzanie: Wielkość grupy (bardzo mała lub bardzo duża) jest czynnikiem ryzyka, a także niewłaściwe zarządzanie przy mieszaniu zwierząt, które modyfikują znane środowisko społeczne.
9. Inne. Niestety, jeśli chodzi o gryzienie ogona, możemy znaleźć inne czynniki ryzyka, które mogą wpływać na ich pojawienie się: czynniki tak trudne do kontrolowania i zapobiegania, takie jak ciśnienie atmosferyczne, zmiany sezonowe, różnica temperatur między nocą a dniem ...

Podsumowując, nie jest łatwo powstrzymać gryzienie ogonów na fermie świń. Pewne ścieżki trzeba po prostu wydeptać i aby ustabilizować zachowanie świń muszą być podjęte odpowiednie środki, a czynniki ryzyka muszą być zredukowane. Unikniemy w ten sposób gryzienia ogonów i innych niepożądanych zachowań. Oczekuje się, że presja na zaprzestanie obcinania ogonów będzie utrzymywana na wszystkich poziomach, w tym gromadzenie informacji o stopniu problemu z ubojni.

Każda farma, która mimo wprowadzonych ulepszeń nie zaprzestaje obcinania ogonów, powinna dostarczyć dowód graficzny i dokumentacyjny, że ocenia i rozwiązuje czynniki ryzyka, więc obcinanie ogona nie jest rutynową procedurą.