Przypadek kliniczny: Przerośnięte racice i problemy z kończynami u loch

Teksty historyczne i obiegowe opinie sugerują, że przerost racic u dorosłych świń jest w dużej mierze spowodowany brakiem ich ścierania, w wyniku unieruchomienia i zmniejszonego wysiłku fizycznego, czy miękkiej ziemi. Jednak doświadczenia kilku dziesięcioleci i sporadyczna natura występowania przypadków przerostu racic, a także różnice między farmami sugerują, że problem jest bardziej złożony niż zwykłe fizyczne ścieranie, jest on wieloczynnikowy. W tym artykule omówiono biologię tego zjawiska i zbadano możliwe przyczyny problemów z pomocą przykładów z terenu.

Wzrost rogu- anatomia i fizjologia

Róg racic świń składa się głównie z twardej keratyny uformowanej w ścianę, podeszwy i piętki. Podczas gdy dwie główne części racic w przednich kończynach są porównywalne pod względem wielkości, zewnętrzne części racic tylnych kończyn są znacznie większe i bardziej zakrzywione niż wewnętrzne (przyśrodkowe) części racic. W rezultacie zewnętrzny tylny pazur pełni większą rolę. (Dwa dodatkowe palce na każdej nodze nie są obciążone i nie mają wyraźnie dostrzegalnych ścian i podeszwy, ale w niektórych sytuacjach mogą się nadmiernie rozwinąć.)

Badania wykazały, że ściana racic kończyn tylnych rośnie o około 50% szybciej niż racice kończyn przednich, co może prowadzić do poglądu, że nadmierny wzrost wynika z braku zużywania. Wzrost rogu w ścianie powstaje w koronie (ryc. 1) i jest stopniowo popychany w dół w kierunku powierzchni obciążonej. Tak więc każde przerwanie lub zmiana w koronie racicy lub jej funkcji będzie miała wpływ na wzrost rogu.

Podczas gdy budowa i postawa loch znacznie się różni, normalna postawa przedniej kończyny jest bardziej pionowa (pionowa) niż tylnej kończyny (ryc. 2). Jednak ta ostatnia jest wysoce zmienna. W miarę starzenia się loch, pęciny mają skłonność do opadania, co zmienia kąt kontaktu kończyny z podłogą. Może to być częściowo związane z dyskomfortem na niektórych rodzajach podłóg (ryc. 3 i 4) lub po prostu wynikiem rozciągania ścięgien pod obciążeniem. Pochylenie tylnej kończyny może oczywiście zmniejszyć ścieranie, umożliwiając nadmierny wzrost przedniej części racicy, zwłaszcza zewnętrznej (ryc 5).

Wzrost rogu jest wysoce zależny od odżywiania - zarówno makro jak i mikroelementów. Jako białko, jego wzrost będzie zależał od prawidłowych poziomów i równowagi aminokwasów z cysteiną opartą na siarce i metioninie. Wiele mikroelementów, takich jak cynk, witamina D, biotyna i selen, odgrywa rolę w rozwoju rogu. Zbyt niska lub zbyt wysoka ich podaż prawdopodobnie doprowadzi do nieprawidłowego wytwarzania rogu w koronie, a to powoduje nierówną jego powierzchnię i pęknięcia (patrz ryc. 1 i 6).

Ponadto klinicysta nie powinien nigdy zapominać o roli, jaki wpływ na wzrost rogu mogą mieć choroby pęcherzykowe. W wyniku choroby dochodzi do dysfunkcji korony racicy, co spowoduje deformację rogu, a w skrajnych przypadkach "zrzucenie" - całkowite zerwanie racicy.

Należy zauważyć, że zapalenie tworzywa racicy na tle kwasicy, prowadzące do deformacji rogu, jest dobrze opisane u krów mlecznych. Nie zostało jednak ostatecznie zdiagnozowane u świń. (Nie wykazano, aby fermentacja jelitowa u świń znacząco odzwierciedlała rolę żwacza w wywoływaniu patologicznej kwasicy.)

Przypadki z terenu

Przykład 1

W nowo założonym stadzie 600 loch hodowanych na wolnym powietrzu we wschodniej Anglii, w Wielkiej Brytanii stwierdzono problemy w pierwszym roku produkcji. Ponad 50% loch po drugim porodzie miało przerośnięte racice, nierównomierny ich wzrost i poziome pęknięcia rogu. (ryc. 6 i 7) Dobra kondycja loch została pogorszona, prawdopodobnie z powodu trudności w dostępie do żywności.

Stado przebywało na pastwisku trawiastym, na którym umieszczono lochy w marcu. Trawa była wyjątkowo bujna, a do września wiele loch było kulawych. Lochy karmiono paszą laktacyjną przez cały czas przebywania na farmie. Niektóre z nich rozwinęły septyczne zapalenie tworzywa - wynik oddzielenia rogu i wtórnej choroby bakteryjnej. Czterdzieści pięć loch po drugim porodzie wybrakowano z powodu uszkodzeń kończyn, a kolejnych 12 zostało poddanych eutanazji w gospodarstwie.

Z tego samego źródła loch powstało kilka stad siostrzanych w ciągu ostatnich dwóch do trzech lat. Nie stwierdzono tam takich incydentów choroby, a zatem stwierdzono, że problem nie był pierwotnie genetyczny.

Ze względu na dotkliwość problemu i jego wyjątkowy charakter podjęto szereg działań.

1. Brakowanie chorych zwierząt.
2. Przeniesienie całego stada na nowe pole, z którego niedawno usunięto uprawę pszenicy ozimej (tj. usunięto dostęp do pastwiska).
3. Oddzielenie diet loch w celu uzyskania paszy o wysokiej energii / wysokobiałkowej (18% CP) na przemian z paszą dla loch luźnych o niskiej energii i niskiej zawartości białka (14% CP). Poziomy paszy zostały sprawdzone i ponownie skalibrowane.
4. Suplementacja obydwu porcji pasz dla loch 40 mg / T 1% premiksu biotyny.

Interpretacja

Obserwowane zmiany nie były typowe dla niedoboru biotyny (i aż do problemów z racicami płodność była bardzo wysoka), ale uznano, że można ostrożnie suplementować biotyną.

Podczas gdy trawa pastwiskowa nie była badana, zakładano, że w połączeniu z wysokim spożyciem białka podczas ciąży z powodu jednego podejścia dietetycznego, spożycie białka surowego było zarówno nadmierne, jak i niezbilansowane.

W ciągu 6 miesięcy od wymienionych zmian, w tym brakowania kolejnych 80 zwierząt po odsadzeniu, problemy ustąpiły, a stado kontynuowało normalną produkcję przy minimalnych problemach z racicami.

Przykład 2

Stwierdzono, że w fermie z 250 loch, z skromnymi poziomami produkcyjności, coraz więcej starszych loch stawia na podłożu, oprócz podeszwy racic, także piętki ("niedźwiedzia łapa"), zarówno w przednich jak i tylnych kończynach. P opracowuje "stopy pantoflowe" działające na przednie i tylne nogi. Sytuacja stała się problematyczne po uboju lochy z opisanym schorzeniem i raportem do organów rządowych na temat dobrostanu. Najcięższe przypadki zaobserwowane na farmie pokazano na rysunkach 8 i 9. W pierwszym z nich widoczne jest wyraźne pękanie racic.

Świnie stoją na ściółce słomianej, a lochy luźne są utrzymywane w kojcach grupowych, które są wyposażone w zagłębienia, do których spływają nieczystości. Stado istnieje od 20 lat, a loszki remontowe pochodzą z własnego chowu. Problem nie został zauważony ani zgłoszony przed początkiem 2018 r.

Audyt farmy wykazał, że 9 loch miało patologicznie przerośnięte racice, z których w co najmniej 3 przypadkach uznano, że należy je poddać eutanazji ze względów dobrostanowych. Wszystkie przypadki dotyczyły loch po 5 porodzie lub starszych.

Firma dostarczająca nasienie na fermę, argumentowała, że nie jest to problem genetyczny.

Gospodarstwo opracowało własną dietę z preparatami ustalonymi przez niezależnego dietetyka. Podczas gdy 2 oddzielne diety loch stosowano do laktacji i ciąży, dieta loch luźnych została sformułowana na podstawie kosztów, aby zawierała 16% CP (białko surowe). Wydaje się, że poprzez zwiększenie całkowitego białka można zmniejszyć koszt suplementacji poszczególnych aminokwasów. (Pasza loch karmiących zawierała bardziej konwencjonalne 18% CP).

Zauważono również, że w pewnym momencie wcześniej dieta karmiona loszkami zastępczymi została zmieniona wbrew zaleceniom, aby zaoszczędzić na kosztach. Zasugerowano, że nieodpowiednie karmienie loszek w fazie rozwoju, niedługo przed pierwszym kryciem, miało wpływ na poduszkę tłuszczową przy pięcie, osłabiając odkładanie tłuszczu w tym miejscu, a tym samym zmieniając chód młodych zwierząt. Było wyraźnie za późno, aby zbadać lub zaobserwować tę zmianę, ale mogło to zbiegać się w czasie z pierwszymi kryciami loch, które miały potem problemy z chodem i racicami.

Ponieważ nie zidentyfikowano żadnych problemów u młodszych zwierząt, uznano, że nie jest konieczne dokonywanie jakichkolwiek poważnych zmian w zakresie odżywiania lub środowiska. Po eutanazji loch, u których obserwowano poważne problemy nie stwierdzono dalszych zmian u kolejnych loch.

Przykład 3

W związku z problemami racic u loch utrzymywanych w mocno ograniczonej przestrzeni (blokady lub stanowiska indywidualne) warto zauważyć, że system ten został zakazany w Wielkiej Brytanii pod koniec lat 90-tych. Wcześniej większość gospodarstw prowadziła system jednej diety dla loch i można jedynie spekulować, że problem przerośniętych racic, w szczególności z powodu zamknięcia jako takiego, mógł być po części występować z powodu błędów żywieniowych związanych z jednym typem diety, nie zapewniającym odpowiednich poziomów składników na różnych etapach produkcji.

Wniosek

Z punktu widzenia lekarza weterynarii nadmierny wzrost racic u macior stanowi zarówno problem dobrostanowy, jak i ekonomiczny. Podczas gdy w wielu stadach problem dotyczy pojedynczych osobników, co można leczyć korekcją racic - stada, gdzie problem jest masowy, stają się trudniejszym przypadkiem do leczenia. Przerost rogu racic prowadzący do pęknięć a nawet oddzielenia puszki i bakteryjnych zakażeń, ma wieloczynnikowe pochodzenie, w tym

• Żywieniowe
• Genetyczne
• Środowiskowe i związane z podłożem
• Braki ruchu
• Choroby zakaźne
• Wiek

Wszystkie one mogą brać udział w wystąpieniu problemu. Z pewnością tradycyjne podejście do wskazywania na jeden czynnik, taki jak "genetyka" lub "brak ścierania", wydaje się być błędne.