ASF: największe światowe zagrożenie dla branży trzody chlewnej. Co możemy zrobić?

Wstęp

Afrykański pomór świń (ASF) jest chorobą zakaźną trzody chlewnej, która na wielu poziomach wpływa na produkcję świń. Ponieważ ASF jest chorobą podlegającą zgłoszeniu Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE), jej zgłoszenie powoduje natychmiastowe ograniczenia handlu. Ponadto, gdy ASF jest odnotowane w gospodarstwie hodowli świń, wszystkie świnie muszą zostać poddane ubojowi i muszą zostać podjęte surowe środki sanitarne. Wszystkie te działania prowadzą do bezpośrednich i pośrednich strat gospodarczych i konsekwencji społecznych w dotkniętych chorobą regionach.

W ciągu ostatniej dekady ASF rozprzestrzeniło się na Europę Wschodnią. Na początku choroba rozprzestrzeniła się na Kaukaz, a następnie na północ, docierając do Federacji Rosyjskiej, Ukrainy i Białorusi. W 2014 r. cztery kraje Unii Europejskiej zostały zarażone, mianowicie Estonia, Łotwa, Polska i Litwa. Od tego czasu ASF był odnotowany w innych krajach europejskich, takich jak Mołdawia, Czechy, Rumunia, Węgry i Bułgaria. Ponadto Chiny zgłosiły obecność choroby w sierpniu 2018 r., gdzie osiem różnych prowincji zgłosiło do tej pory ASF i z tego powodu uśmiercono ponad 90 000 zwierząt. 14 września 2018 r. Belgia zgłosiła kilka przypadków choroby u dzików.

W związku z tym sytuację epidemiologiczną ASF można by uznać za poważne zagrożenie dla przemysłu świń na całym świecie. Artykuł ten skupia się na analizie głównych cech obecnej epidemii i zaproponuje rozwiązania zidentyfikowanych wyzwań.

Główne cechy obecnej epidemii

1. W obecnej sytuacji globalnej zaobserwowano różne scenariusze epidemiologiczne.

• Na Kaukazie, w Federacji Rosyjskiej, na Ukrainie i Rumunii, choroba dotyka głównie świń domowych, przy mniejszej liczbie przypadków u dzików.
• W Unii Europejskiej (bez uwzględnienia Rumunii) ponad 90% zgłoszeń ASF przypisywano dzika z sporadycznymi ogniskami na fermach trzody chlewnej.
• W Chinach, gdzie niedawno stwierdzono chorobę, choroba rozprzestrzenia się szybko w obrębie krajowej populacji świń.

2. Populacje dzika i ewolucja wirusa odgrywają kluczową rolę w rozprzestrzenianiu i utrzymywaniu ASF. Jest to spowodowane:

• Populacje dzików są większe niż kiedykolwiek. W ciągu ostatnich dziesięcioleci liczba dzików gwałtownie wzrosła, w niektórych obszarach nawet o 700%. Wpływa to bezpośrednio na szybkość kontaktu ze sobą i ułatwia przenoszenie chorób zakaźnych.
• Dzik przebiegający wzdłuż naturalnych korytarzy, został zidentyfikowany jako główne źródło infekcji na obszarach jeszcze wolnych od choroby. Przemieszczanie dzików doprowadziło do wielokrotnych i nawracających introdukcji wirusów.
• W tych sytuacjach zidentyfikowano różne izolaty ASF. Wirusy ASF wyizolowano u zakażonych zwierząt z różnymi przebiegami klinicznymi od ostrego do bezobjawowego. Ten fakt nie jest nowy, jak to było wcześniej opisane w Hiszpanii, a także na Sardynii. Kiedy dane terytorium było naiwne, obserwuje się ostry przebieg ASF. Jednakże, gdy infekcja krąży dłuższy czas w obrębie danego obszaru, pewien procent zainfekowanych zwierząt, między 2-6%, może przeżyć, posiadając w organizmie wirusa w różnych narządach i węzłach chłonnych, i z przerywanymi okresami wiremii. Te zwierzęta stanowią potencjalne źródło infekcji dla środowiska i dla zdrowych zwierząt (dzik i świnie domowe).

3. Działania ludzkie wciąż napędzają rozprzestrzenianie się ASF w niektórych dotkniętych obszarach.

• Kiedy ludzie nie są świadomi mechanizmów transmisji, ASF może przenosić duże odległości. Niektóre działania człowieka prowadzące do skutecznego rozprzestrzeniania ASF to praktyki karmienia zlewkami lub sprzedaż w sytuacjach awaryjnych, w których ludzie próbują sprzedać zainfekowane zwierzęta, zanim wykryje się ASF.
• Bezpieczeństwo biologiczne farm jest kluczowe dla uniknięcia wprowadzania ASF i rozprzestrzeniania się na hodowlach trzody chlewnej. Farmy przydomowe stanowią najsłabszą część produkcji trzody chlewnej, więc większość ognisk została zgłoszona w takich gospodarstwach.
• Niewłaściwe czyszczenie i dezynfekcja pojazdów jest jedną z najważniejszych dróg rozprzestrzeniania się chorób.
• Zarządzanie dzikami, w tym dodatkowa pasza jaką jedzą dziki na polach, zwiększa liczebność dzików i ułatwia kontakt zwierząt. Wszystkie te czynniki zwiększają rozprzestrzenianie się wirusa.

Zalecenia dotyczące tego zagrożenia

1. Nie lekceważenie tej choroby ani samego wirusa. ASF jest złożoną chorobą, od struktury wirusa po jej epidemiologię.
2. Poznanie choroby, jej mechanizmy rozprzestrzeniania się (aerozol nie jest ważny, a krew bardzo istotna, zanieczyszczone pojazdy i odpadki są jednym z największych zagrożeń), ewolucja kliniczna (od ostrej do bezobjawowej), prezentacja choroby w gospodarstwach (nie jest zwykle gwałtowna).
3. Programy wczesnego wykrywania i plany awaryjne powinny zostać przejrzane i zaktualizowane. Wszyscy członkowie łańcucha, którzy walczą przeciwko ASF powinni być informowani i powinni współpracować (rolnicy, weterynarze, prywatne i oficjalne laboratoria, urzędnicy , leśnicy, naukowcy, politycy itp.).
4. Diagnoza. Aby uzyskać dobry system wczesnego wykrywania, należy wdrożyć szkolenie kliniczne w zakresie wykrywania chorób. Badania na obecność przeciwciał (test ELISA i / lub immunoperoksydazy) i wirusa (PCR w czasie rzeczywistym) powinny być wykonywane równolegle. Jest to konieczne, ponieważ istnieją zwierzęta z / bez obecności wirusa i / lub przeciwciał.
5. Program kontroli (regionalizacja i / lub podział na strefy) powinien zostać poddany przeglądowi zgodnie z charakterystyką scenariusza epidemiologicznego. Strategie kompartmentalizacji mogą być mieszane.
6. Zaprzestanie importu żywych świń i produktów ze świń z obszarów zagrożonych.
7. Wzmocnienie środków bezpieczeństwa biologicznego w gospodarstwach trzody chlewnej, zwłaszcza w gospodarstwach przydomowych, w których prawdopodobny jest kontakt z dzikami. Jeśli to możliwe, lokalizacja farmy świń powinna być z dala od obszarów występowania dzików lub powinna być przeniesiona z obszarów, gdzie występują dziki. Jeśli nie, środki bezpieczeństwa, takie jak podwójne ogrodzenie, szatnie lub umieszczenie siatki w oknach, stają się kluczowe, aby uniknąć zawleczenia ASF.
8. Ustanowienie środków kontrolnych w celu zmniejszenia liczebności dzików. Potrzebujemy myśliwych po naszej stronie, ich współpraca i kompromis są potrzebne, aby kontrolować i eradykować ASF.
9. Kontynuacja edukacji osób, które mogą przenieść wirusa między podatnymi na chorobę zwierzętami, w tym rolników, ale także turystów i każdej innej osobie mającej kontakt z podatnymi zwierzętami - dzikami i świniami.
10. Kontynuacja badań nad szczepionką przeciwko ASF. Na Uniwersytecie Complutense w Madrycie we współpracy z CISA-INIA podejmowane są starania o uzyskanie bezpiecznej i skutecznej szczepionki z obiecującymi wynikami.

Wniosek

Wirus ASF świetnie się ma, pomimo wysiłków podejmowanych w celu jego opanowania. Od 2014 r. dziewięć krajów Unii Europejskiej zgłosiło tę chorobę. Dlatego też system służący do zwalczania i kontrolowania ASF musi zostać ulepszony. Jeśli nie odwrócimy tej sytuacji, jest prawdopodobne, że populacje dzika europejskiego zostaną zakażone endemicznie, stając się nawracającym źródłem zakażenia dla innych dzików, ale także dla świń domowych. W związku z tym cały sektor trzody chlewnej jest narażony na ogromne ryzyko, które musimy ograniczyć w jak największym stopniu.