Przypadek kliniczny: Objawy oddechowe i spadek kondycji u prosiąt odsadzonych

Wstęp

Farma komercyjna z pogłowiem 600 loch mieściła się w Irlandii, a w ciągu roku powiększyła się do 1000 loch.

Protokół szczepień jest przedstawiony w Tabeli 1.

Tabela 1. Program szczepień

Szczepienie	Loszki	Lochy	Knury	Prosięta
Parwowirus	iniekcja 2 ml @ selekcja	iniekcja 2 ml 2 tyg. po porodzie	iniekcja 2 ml dwa razy w roku
Różyca	iniekcja 2 ml @ selekcja i 2 tyg. przed kryciem	iniekcja 2 ml 2 tyg. po porodzie	iniekcja 2 ml dwa razy w roku
Kolibacilloza i klostridioza	iniekcja 2 ml 6 i 2 tyg. przed porodem	iniekcja 2 ml 2 tyg. przed porodem
PRRS (MLV)	iniekcja 2 ml @ selekcja i @ 60 dni po kryciu	iniekcja 2 ml w 6 dni po porodzie i @ 60 dni po kryciu	iniekcja 2 ml dwa razy w roku
PCV-2				iniekcje 1 ml przy odsadzeniu
Enzoot. zap. płuc				1 ml @ 10 - 14 dniu ż. i @ odsadzenia

Loszki pochodzą z własnego chowu. Knury służą do stymulacji. Loszki i lochy są poddawane sztucznej inseminacji z jednego źródła.

Najbliższa ferma świń oddalona jest od obiektu o 2 km.

Historia

Rolnik skontaktował się z lekarzem weterynarii w sprawie zwiększenia niewydolności oddechowej i utraty kondycji ciała wraz ze wzrostem śmiertelności u prosiąt odsadzonych i rosnących.

Podjęte kroki
Badanie kliniczne

Podczas wizyty w gospodarstwie we wrześniu 2017 r. przebywało wiele świń w wieku od 6 do 15 tygodni z klinicznymi objawami utraty kondycji i oddychaniem brzusznym (ryc. 1 i 2). Kaszel był bardzo słabo wyrażony. Kojce były przepełnione.

Według hodowcy śmiertelność od odsadzenia do końca tuczu wynosiła od 3,5 do 5%. Jednak podana wartość była zupełnie inna niż ta na cotygodniowej tablicy ściennej na stołówce (ryc. 3).

Śmiertelność od odsadzenia do końca tuczu wyniosła 8,48% w ciągu ostatnich 10 tygodni przy analizie danych z tablicy. Ta śmiertelność została ujawniona jako 2.64% w 1. etapie (od 4 do 9 tygodni); 3,82% w drugim etapie (od 10 do 15 tygodni); oraz 1,83% pod koniec tuczu (od 16 tygodnia życia do uboju).

Badanie laboratoryjne

Dwie 6-tygodniowe świnie oddychające brzusznie,z utratą kondycji ciała zostały poddane eutanazji w celu badania pośmiertnego w gospodarstwie (ryc. 4 i wideo 1). Próbki zostały zebrane i przesłane do laboratorium w celu przeprowadzenia dalszych analiz.

Wideo 1. Prosię po odsadzeniu z dusznością i utratą kondycji.

Wyniki badań pośmiertnych i laboratoryjnych zestawiono w Tabeli 2. Fotograficzne dane pośmiertne przedstawiono na ryc. 5, 6, 7 i 8.

Tabela 2. Wyniki laboratoryjne dwóch 6-tygodniwych świń.

Prosię	Sekcja	Bacteriologia	Badania molekularne	Histologia
1	Zła kondycja ciała. Niedowaga. Pericarditis. Zap. opłucnej. Stwardnienie w obrębie płatów brzusznego, sercowego i przeponowego z śródmiąższowym zapaleniem płuc.	Pasteurella multocida. (Płuca). Streptococcus suis serotyp 3. (Płuca).	Ujemne na Mycoplasma hyopneumoniae, Influenza Virus typ A & PCV-2 w RT-PCR (Płuca). EU-PRRS dodatnie w RT-PCR (CT: 21.2) dla puli płuc od prosiąt 1 i 2.	Oskrzela z naciekiem nautrofili i hiperplazją nabłonka oskrzeli. Tkanka płuc wykazuje różne stadia włóknikowego, odoskrzelowego zapalenia płuc. Widoczne w wielu miejscach zwątrobienie i stwardnienie mięsiste. Proliferacja tkanki włóknistej jest wieloogniskowa, obecna w przestrzeniach międzypęcherzykowych i międzypłatowych. Zmiany są reprezentatywne dla przewlekłego stanu zapalnego.
2	Zła kondycja ciała. Niedowaga. Powiększenie w. chł. pachwinowych. Pericarditis, zap. opłucnej. Stwardnienie w obrębie płatów brzusznego, sercowego i przeponowego z śródmiąższowym zapaleniem płuc.	Pasteurella multocida. (Płuca).	Ujemne dla Mycoplasma hyopneumoniae, Influenza Virus typ A & PCV-2 w RT-PCR (Płuca). EU-PRRS dodatnie w RT-PCR (CT: 21.2) dla puli płuc od prosiąt 1 i 2.	Oznaki przewlekłego zapalenia płuc. Zapalenie jest typu nieżytowo- ropnego. Oskrzela są wypełnione neutrofilami, a nabłonek oskrzeli z cechami hiperplazji. Na przewlekły stan wskazuje proliferacją tkanki włóknistej w przestrzeni śródmiąższowej. Opłucna z ogniskową hiperplazją, można znaleźć obrzęk śródmiąższowy.

Diagnostyka różnicowa

W oparciu o badanie kliniczne i laboratoryjne przygotowano poniższą listę diagnostyki różnicowej:

• PRRS (Porcine Reproductive and Respiratory Syndrome- zespół rozrodczo- oddechowy świń).
• PCV2 (Porcine Circovirus type 2- cirkowirus świń typu 2 ).
• Influenza Virus typ A. ( Typ A wirusa grypy)
• Enzootyczne zapalenie płuc (Mycoplasma hyopneumoniae)

Czynniki wirusowe, takie jak wirus grypy typu A i PCV-2, zostały wykluczone na podstawie negatywnych wyników laboratoryjnych. Protokół szczepień przeciwko PCV-2 był zadowalający w tej jednostce.

Enzootyczne zapalenie płuc zostało wykluczone w wyniku negatywnych wyników laboratoryjnych, satysfakcjonującego programu szczepień i braku kaszlu w stadzie.

Na podstawie historii oraz spójnych badań klinicznych i laboratoryjnych wskazano rozpoznanie zakażenia PRRS i wtórną oportunistyczną infekcję bakteryjną w stadzie.

Program kontroli

Zasugerowano szczepienie szczepionką MLV-PRRS wszystkich prosiąt w wieku 10-14 dni.

Wynik programu kontroli

Obawy ze strony układu oddechowego i zła kondycja świń zostały zmniejszone. Śmiertelność spadła znacząco do 5,2% w trzy miesiące później. Ta śmiertelność wynosiła 2,25% w 1. etapie (od 4 do 9 tygodni); 1,72% w drugim etapie (od 10 do 15 tygodni); oraz 1,24% pod koniec tuczu (od 16 tygodnia życia do uboju) (rys. 10). Gęstości obsady nigdy nie została zmieniona.

Dyskusja

Pod koniec lat 80. XX w. opisano ostre zaburzenia rozrodczości i układu oddechowego u świń w Stanach Zjednoczonych (Keffaber 1989). W tym czasie czynnik etiologiczny był nieznany. Ten sam zespół objawów został opisany w Niemczech w 1990 r. (OIE 1992). Czynnik etiologiczny został po raz pierwszy wyizolowany w Holandii w 1991 r. (Wensvoort i in. 1991) i nazwany zespołem rozrodczo- oddechowym świń (PRRS) (Terpstra i in. 1991).

Zakażenie PRRS w Irlandii Północnej zostało po raz pierwszy zdiagnozowane w 1997 roku (Anonim 1997) oraz w Republice Irlandii w 1999 roku (Ohlinger i inni 2000).

PRRS jest obecny w większości krajów produkujących świnie na świecie z kilkoma wyjątkami. Kraje takie jak Szwecja (Carlsson i inne 2009), Norwegia (OIE 1997), Finlandia (Bøtner 2003), Szwajcaria (Corbellini i inne 2006), Nowa Kaledonia (OIE 1996), Nowa Zelandia (Motha i inne 1997), Australia (Garner i inne 1997), Argentyna (Perfumo i Sanguinetti 2003), Brazylia (Ciacci-Zanella i inni 2004) i Kuba (Alfonso i Frias Lepoureau 2003) są wolne od PRRS.

Nasilenie infekcji PRRS różni się w zależności od fermy. Czynniki niezakaźne zaostrzają ekspresję objawów klinicznych. Te czynniki niezakaźne obejmują zarządzanie, przepływ trzody chlewnej, regulację temperatury i system utrzymania (Zimmerman i in. 2012). Jednoczesne zakażenia niektórymi czynnikami wirusowymi i bakteryjnymi wyzwalają lub zwiększają nasilenie objawów klinicznych PRRS (Shibata i inni 2003, Thacker i inni 1999, Borobia i inni 2014). Zapalenie opłucnej jest jednym z uszkodzeń wywołanych przez wirusa PRRS (Muirhead i Alexander 1997). BPEX (2009) stwierdził, że znaczenie ekonomiczne takich zmian jest znaczące. Zwiększona częstość występowania zapalenia opłucnej wiązała się ze zmniejszoną wagą tuszy i zwiększonym wiekiem przy uboju. Koszt dla producenta, dla typowej 10% częstości występowania zapalenia opłucnej na poziomie partii, wynosi 2,26 £ na świnie, na podstawie zmniejszonej masy tuszy i zwiększonego wieku przy uboju.

Szczepionka MLV PRRS okazuje się przydatna w ograniczaniu skutków wirusa terenowego u świń odsadzonych (Waddell i in. 2008), jak w tym przypadku klinicznym.