Wpływ betainy i stresu cieplnego na laktację i poodsadzeniową kondycję loch

W 2 pomieszczeniach ulokowano 20 loch (każde z 10 lochami), aby zasymulować stres cieplny (HS: 31 ° C od godz. 08.00 do 16.00 i 26 ° C przez resztę dnia) lub termoneutralny (TN: 22 ° C podczas całego dnia). Lochy były były losowo przydzielane do otrzymywania 0,00% lub 0,22% suplementu betainowego w ich paszy. Lochy były kategoryzowane pod względem liczby przebytych ciąż, gdy wchodziły na porodówkę od 110 do 112 dnia ciąży. Lochy znajdujące się w grupie HS miały dostęp do paszy ad libitum . Lochy TN były parą żywieniową locha HS. Rozmiar pęcherzyka mierzono co 12 godzin za pomocą USG, w czasie rzeczywistym od odsadzenia do owulacji.

U loch suplementowanych betainą temperatura w odbycie była niższa o 0,23 ° C niż u loch kontrolnych (p = 0,048). Częstość oddechów oraz temperatura w odbytnicy i skórze wynosiły 36 oddechów / min i odpowiednio o 0,44 i 3,55 ° C więcej w warunkach HS, niż w przypadku TN (p <0,004). Stężenia homocysteiny i kortyzolu w surowicy nie różniły się między lochami żywionymi w różny sposób (P> 0,44) lub środowiskami (P> 0,25). Średnia średnica pęcherzyka była mniejsza w warunkach HS niż TN (P = 0,003). U loch suplementowanych betainą średnia wielkość pęcherzyka była większa niż w przypadku macior kontrolnych (p = 0,043). Czas do owulacji od odsadzenia był o 2,1 d dłuższy u loch HS, niż TN (p = 0,005).