Okołoporodowa transmisja matczyna witamin i mikroelementów od lochy do prosiąt: coś więcej niż tylko deficyt żelaza?

Aby ocenić znaczenie transmisji okołoporodowej witamin i mikroelementów od loch do prosiąt, stworzono proste badanie. Transmisja prenatalna została oszacowana na podstawie stosunku (R-u) między stężeniem mikroelementów u nowonarodzonych prosiąt przed pobraniem siary a odpowiadającym im wartościom w surowicy loch przed porodem. Transfer poporodowy został oszacowany poprzez obliczenie innego stosunku (R-c), pomiędzy stężeniem mikroelementów w surowicy prosiąt po- i przed pobraniem siary. Dane dostępne w piśmiennictwie użyto w przypadku witamin A, D, E, C, B9 i B12, podczas gdy inne zostały uzyskane po przebadaniu 20 macior.

Dla cynku i witamin B6 i B8, transmisja prenatalna była aktywna (Ru> 1, p <0,01), także w przypadku witaminy C i B12. W odniesieniu do witaminy B2, żelaza, miedzi i selenu, transmisja prenatalna była ograniczona (RU <1, p <0,01), tak jak w przypadku witamin A, E, D i B9. W przypadku witaminy B3 (Ru = 1, p> 0,37) transmisja była pasywna. Po urodzeniu, wczesny transfer siarowy był aktywny dla większości mikroelementów wyjątkiem witaminy B6 i B8 (RC <1, p <0,01).

Generalnie, okołoporodowy transfer (połączenie R-u i R-c) było korzystne dla nowonarodzonych prosiąt w przypadku większości mikroelementów wyjątkiem witamin A i D, a także żelaza, miedzi i selenu. Mleko loch jest słabym źródłem tych mikroelementów, więc w okresie laktacji u prosiąt mogą wystąpić niedobory inne niż niedobór żelaza, który jest nam znany od dziesięcioleci. W dzisiejszych czasach może być wymagane stworzenie nowych strategii suplementacji nowo narodzonych prosiąt.