Protokoły dla loszek remontowych (1/3)

Anna Romagosa
10-cze-2016 (9 lat 9 miesięcy 15 dni temu)

Izolacja i aklimatyzacja są krytycznymi krokami, jakie należy poczynić już na początku życia produkcyjnego loszek remontowych. Celem okresu kwarantanny i aklimatyzacji jest zapobiegnięcie wprowadzenia nowych patogenów do stada, utrzymanie stabilności stada i umożliwienie zwierzętom zaadoptowania się do patogenów jakie spotkają na docelowej fermie, zanim zostaną użytkowane w rozrodzie.

Poniższa tabela w prosty sposób podsumowuje proces wprowadzania zwierząt remontowych na fermę. Dla każdej z części pokazuje inne elementy, a także potencjalne czynniki, które mogą wpłynąć na skuteczność podjętych działań. Należy zauważyć, że kategoryzacja każdego czynnika nie określa czy wpływ jest pozytywny czy negatywny.

Proces Izolacja Aklimatyzacja
Faza Monitoring Ekspozycja Ozdrowienie
Cel Uniknięcie wprowadzenia nowych patogenów Maksymalizacja odporności Minimalizacja siewstwa
Wpływ Okres kwarantanny (budynki/proces) +++ - -
Lokalizacja +++ - -
Status zdrowotny fermy pochodzenia +++ ++ +
Odchów na miejscu / w oddaleniu ++ +++ ++
Przepływ zwierząt (cpp-cpp vs przepływ ciągły) ++ +++ ++
Częstość wprowadzania nowych sztuk - +++ +++
Status zdrowotny fermy docelowej - ++ +++
Wiek wprowadzenia - ++ +++

(Juan Carlos Pinilla, Al Leman Conference 2015)

 

Adaptacja, kluczowy element stabilności stada. Jak adaptować zwierzęta remontowe do najpowszechniejszych patogenów w stadzie.

Najważniejszym aspektem, który należy rozważyć jest fakt, że najlepiej aby zwierzęta remontowe pochodziły z fermy o lepszym statusie niż ferma docelowa, równocześnie upewniając się, że loszki będą uodpornione na choroby jakie napotkają w stadzie docelowym. Protokoły adaptacji powinny być dostosowane do każdej fermy z osobna, a nie po prostu kopiować systemy z innych ferm.

Dwie najczęściej stosowane strategie obejmują: szczepienia zwierząt co pozwala im rozwinąć odporność i/lub ekspozycja na patogeny fermowe przez co rozwijają naturalną odporność. Niektóre szczepienia są przeprowadzane w fazie izolacji, co ma na celu ochronę zwierząt podczas fazy adaptacji. Podobnie z wykorzystaniem leków, żeby zminimalizować objawy kliniczne ale w dawkach które pozwolą na zainfekowanie nowo przybyłych zwierząt.

Metoda ekspozycji Przykłady
Feedback Parwowirus, PED, TGE, Rotawirus, inne patogeny jelitowe
Zakażenie / zastrzyk PRRSv
"siewcy"/ świnie chore Mycoplasma hyopneumoniae, inne mykoplazmy, Pasteurella
Szczepienie PRRSv, PCV2, IAV, różyca, Parwowirus, App
Środowisko/ pasywnie Parwowirus

 

"Naturalna" ekspozycja: Wymaga kontaktu ze zwierzętami z fermy docelowej (siewcami) i/lub feedbacku. "Siewcy" muszą wysiewać konkretny patogen(y), z którymi chcemy zetknąć loszki remontowe; aby tak się mogło stać, weterynarz musi być dobrze zaznajomiony z epidemiologią danego zarazka w stadzie. Jako ogólną zasadę przyjmuje się, że locha, którą przeznaczono do uboju ( z pierwiastek bądź pierworódek) wystarczy na to by dokonać naturalnej ekspozycji na 20 zwierząt. Jednak jest to  liczba zgrubna, zależy od częstotliwości kontaktu zwierząt, prawdopodobieństwa transmisji podczas kontaktu i czasu kiedy "siewcy" wysiewają patogen.

 

Patogen Oszacowane R Źródło
IAV 10.4 Allerson et al, 2012
PRRSV 2.6 Charpin et al, 2012
M. hyopneumoniae 1.16 Meyns et al, 2004
PCV2 5.9 Andraud et al, 2009

(Stopień transmisji różnych patogenów u świń. R określa liczbę zwierząt "kontaktowych", które moga być zakażone od jednego "siewcy")

Protokoły dla metody "feedback" są szczególnie ważne by zapewnić odporność matczyną przeciwko większości patogenów powodujących zaburzenia trawienne na porodówce. Jeśli zostaną odpowiednio wdroźone (odpowiednia ekspozycja) można spodziewać się znacznego spadku problemów pokarmowych u prosiąt na porodówce.

Zalecenia: