Protokoły dla loszek remontowych: adaptacja do głównych patogenów oddechowych i systemowych (2/3)

PRRS

Zespół rozrodczo oddechowy świń jest jedną z tych chorób, które w największym stopniu skłoniły nas do wprowadzenia adaptacji loszek i ustalenia kwarantanny. Obecnie wiele firm genetycznych dostarcza ujemnych loszek do dodatnich stad. Celem adaptacji jest więc zakażenie zwierząt szczepem, który krąży na danej fermie i uniknięcie wprowadzenia wiremicznych zwierząt na fermę.

a. Naturalna ekspozycja:

• Loszki remontowe są eksponowane na homologiczny szczep występujacy na fermie poprzez inokulację wirusem. W takim przypadku ekspozycja jest spójna dla całej grupy zwierząt, podobnie jak punkt czasowy zakażenia, który jest wówczas pod kontrolą. Z drugiej strony należy mieć świadomość, że poza PRRSV równocześnie eksponujemy zwierzęta na inne patogeny.
• Bezpośredni kontakt ze zwierzętami po odsadzeniu (jeśli wirus krąży w fermie w tej grupie produkcyjnej) lub z lochami do wybrakowania (odrzucone loszki lub po pierwszym porodzie). Największą wadą tej metody jest ryzyko braku jednolitości przy ekspozycji, przez co zwierzęta nie zawsze rozwiną odporność. W dodatku nie ma gwarancji, że zwierzęta zakażają się zawsze w danym okresie życia lub że infekcja jest na tym samym poziomie.

b. Szczepienie:

• Żywa modyfikowana szczepionka: zapewnia jednolitą ekspozycję i pozwala na kontrolę czasu zakażenia. Jest łatwa w wykonaniu i może zredukować wiremię gdy zwierzęta zakażą się szczepem terenowym. Jednak wiąże się to z wprowadzaniem nowego szczepu - szczepionkowego- (jeśli ferma jest nieszczepiona) i odporność krzyżowa może być na niezadowalającym poziomie.
• Szczepionka inaktywowana: jest zupełnie nieefektywna u zwierząt ujemnych, które nie miały wszcześniej kontaktu z żywym wirusem.
• Monitoring jest bardzo ważny w przypadku wszystkich wyżej wymienionych metod: po pierwsze czy na pewno cała grupa została eksponowana, po drugie czy zwierzęta na pewno już nie są wiremiczne przed wejściem na fermę.

 

Mycoplama hyopneumoniae

Głównym problemem z adaptacją zwierząt ujemnych na M. hyopneumoniae są: długi czas siewstwa patogenu przez zakażone ziwerzę (200 dni —Pieters et al, 2009) i powolne rozprzestrzenianie się w populacji ( tabela w linku do tego artykułu). Głównym celem adaptacji dla M. hyopneumonie jest uzyskanie zwierząt, które już nie sieją patogenu w czasie porodu ( w celu zapobieżenia transmisji patogenu na potomstwo). Aby to osiągnąć musielibyśmy eksponować zwierzęta w wieku 50 dni, unikając długiego okresu antybiotykoterapii w celu wspierania występowania tej infekcji. Tylko niewiele ferm ma możliwość przetrzymywania zwierząt od tak młodego wieku żeby wysiewały patogen w momencie jak do stada dołączymy loszki remontowe z zewnątrz. Tak więc zaleca się wykonywanie szczepień, ponieważ nawet jeśli szczepienie nie zapobiega zakażeniu to skraca czas siewstwa i redukuje objawy kliniczne. 

PCV2

Zakażenie PCV2 może postępować śródmacicznie lub po porodzie przez siarę i mleko. W związku z tym bardzo ważne jest by loszki nie były wiremiczne podczas ciąży i laktacji. Loszki remontowe powinny być monitorowane jeśli chodzi o status zakażenia PCV2 i na ich podstawie należy zdecydować o protokole szczepień. Należy brać pod uwagę fakt, że obecnie krążenie wirusa w stadach podstawowych nie jest tak powszechne jak dawniej, to znaczy że loszki remontowe mogą być naiwne.

 

Actinobacillus pleuropneumoniae

Jeśli na fermie nie wystepują objawy kliniczne, wówczas ważne jest aby znać status zdrowotny zwierząt, które chcemy wprowadzić do stada. Dlatego też w tym przypadku kontakt lekaryz weterynarii z obydwu ferm może być niezbędny w celu poznania historii choroby w danym stadzie. Jeśli choroba na fermie, która kupiła loszki jest przewlekła, a loszki które przyjechały są ujemne, należy rozważyć szczepienie homologicznym serotypem jeszcze przed kontaktem zwierząt z "siewcami". Nie uchroni to przed długotrwałym nosicielstwem ale zmniejszy zmiany chorobowe związane z zakażeniem i śmiertelność.

 

Grypa świń

Na te chorobę najczęściej zwraca się uwagę w momencie zaobserwowania wystąpienia gwałtownych objawów klinicznych na fermie. Tymczasem loszki remontowe mają kluczową rolę na fermach zakażonych endemicznie poprzez dostarczanie na odchowalnię prosiąt niejednorodnych immunologicznie (Torremorell et al, 2012). Wiedza na temat statusu grypy na naszej fermie pozwoli na wdrożenie szczepień loszek remontowych podtypami, które wystepują na fermie.