Status bioasekuracji i jego związek z produkcją i zarządzaniem na fermach trzody chlewnej typu zamkniętego

Zapobieganie chorobom poprzez bioasekurację jest ważnym czynnikiem sprzyjającym poprawie ogólnego stanu zdrowia w produkcji zwierzęcej. Badanie to miało na celu ocenę poziomu wdrożenia środków bioasekuracji w produkcji trzody chlewnej w czterech krajach Unii Europejskiej (UE) i opisanie ewentualnych powiązań między poziomem bioasekuracji a cechami hodowlanymi i produkcyjnymi. Przekrojowe badanie przeprowadzono z udziałem 232 stad świń typu zamkniętego w Belgii, Francji, Niemczech i Szwecji w okresie od grudnia 2012 do grudnia 2013 roku. Stan bioasekuracji w każdym z tych stad został opisany i oceniony ilościowo za pomocą punktacji opartej o system scoringowy Biocheck.UGentTM (www.biocheck.ugent.be)

Wyniki pokazały, że istnieje wiele obszarów, które jeszcze mogą przyczynić się do poprawy stanu bioasekuracji na wielu fermach trzody chlewnej. Odnotowano znaczące różnice (p <0,01), zarówno w wewnętrznych i zewnętrznych poziomach bioasekuracji między krajami. Zewnętrzny stan bioasekuracji, łącząc wszystkie środki podjęte w celu zapobieżenia przenoszeniu choroby w stadzie, był najwyższy w Niemczech, a najniższy we Francji. Wewnętrzny stan bioasekuracji, łącząc wszystkie środki podjęte w celu zapobieżenia przeniesienia choroby w obrębie stada, był najwyższy w Szwecji,a najniższy, z dużą zmiennością, w Belgii. Zewnętrzne oceny bioasekuracji były na ogół wyższe w porównaniu z wynikami wewnętrznego bezpieczeństwa biologicznego. Liczba szczepień przeciwko patogenami była istotnie związana ze stanem wewnętrznego bezpieczeństwa biologicznego, co sugeruje inne podejście do ryzyka przeniesienia choroby. Wyższe bezpieczeństwo biologiczne zewnętrzne wiązało się z większą liczbą odsadzonych prosiąt na lochę rocznie. Ponadto także wiek odsadzenia i śmiertelność prosiąt ssących były ściśle związane z liczbą odsadzonych prosiąt od lochy rocznie. Negatywną korelację zaobserwowano pomiędzy poziomem bezpieczeństwa biologicznego oraz szacunkową częstością lekoterapii związaną z niektórymi objawami klinicznmi chorób. Jest to zgodne z hipotezą, że wyższy poziom bioasekurasji owocuje lepszym stanem zdrowia zwierząt.

Odkrycia te wspierają poprawę stanu bioasekuracji w hodowli trzody chlewnej i mają znaczenie w dyskusji na temat alternatywnych sposobów, aby utrzymywać zdrowe zwierzęta ze zmniejszoną koniecznością podawania środków przeciwdrobnoustrojowych; Lepiej zapobiegać niż leczyć!