Aktywność in vitro tylwalozyny przeciwko hiszpańskim terenowym szczepom Mycoplasma hyopneumoniae

Mycoplasma hyopneumoniae wywołuje enzootyczne zapalenie płuc i jest jednym z czynników etiologicznych zespołu chorobowego układu oddechowego świń; w związku z tym poszukuje się nowym możliwości, które pozwolą kontrolować zakażenie tym patogenem. W badaniu określano minimalne stężenie hamujące (MIC) i minimalne stężenie bakteriobójcze dla tylwalozyny i 19 innych leków przeciwbakteryjnych, na 20 szczepach terenowych M. hyopneumoniae pochodzących z Hiszpanii.

Wartości MIC50 i MIC90 dla tylwalozyny wynosiły 0,016 i 0,06 ng / ml, co spowodowało, że była drugim najskuteczniejszym z analizowanych antybiotyków po walnemulinie. Tiamulina, tylozyna i linkomycyna miały również niskie wartości MIC50 i MIC90 dla 20 izolatów polowych (0.06-0.25 g / ml). Jednak zaobserwowano oporność na tylozynę i spiramycynę, który podobnie jak tylwalozyna, są makrolidami. Dla cyprofloksacyny i enrofloksacyny wartości MIC50 i MIC90 były w zakresie od 0,125 do 1 g / ml; dla oksytetracykliny było to 2 do 4 | ig / ml. Ponadto tylwalozyna i walnemulina wykazały największe działania bakteriobójcze.

Podsumowując, makrolid tylwalozyna i pleuromutylina walnemulina wykazywały największe działanie przeciwbakteryjne in vitro wobec izolatów M. hyopneumoniae w porównaniu do innych badanych antybiotyków.