Pobieranie płynu ustnego od indywidualnie utrzymywanych loch

Celem badania było sprawdzenie, czy pobieranie płynu ustnego od loch utrzymywanych indywidualnie może być przydatne w monitoringu chorób zakaźnych świń , czy jest ułatwieniem w pracy obsługi i czy może poprawić dobrostan zwierząt. Wedle wiedzy autorów, jak do tej pory nie powstała praca poświęcona pobieraniu płynu ustnego od indywidualnie utrzymywanych loch, a także jest bardzo niewiele danych dotyczących powtarzalności wyników testów wykonanych z użyciem płynu ustnego od zwierząt utrzymywanych indywidualnie. W związku z tym celem badania była nie tylko ocena przydatności użycia płynu ustnego w stadach podstawowych, ale także dostarczenie podstawowych korelacji związanych z liczbą przebytych porodów, roli treningu i powtarzalności w testach diagnostycznych.

Badaniu poddano 513 indywidualnie utrzymywanych loch, o różnym statusie przebytych porodów, z dwóch komercyjnych ferm świń. Badano trzy parametry: korelacja między wiekiem a łatwością w pozyskiwaniu płynu, wpływ ponownego pobrania ( trening) na skuteczność pozyskiwania płynu ustnego i powtarzalność wyników gdzie badano tym samym testem dwie oddzielnie pobrane próbki pobrane od tego samego zwierzęcia. Badanie przeprowadzono poprzez wykonanie dwóch podejść do pobierania płynu w ciągu dwóch kolejnych dni, w tych samych warunkach, np. sznury były wieszane około 7:00, przed zadaniem paszy. Płyn ustny był pobierany poprzez wieszanie 100% bawełnianego sznura o średnicy 1,59 cm w przedniej części kojca na 30-45 minut. Pobranie objętości ≥ 1.0 mL było uznawane za udane pobranie próbki do badania. Wybrane próbki zostały zbadanie metodą RT-PCR PRRSV, a także na obecność Ab przeciwko PRRSV.

W dniu pierwszym płyny ustne zostały pobrane od 199 z 513 indywidualnie utrzymywanych loch (23,3%). W dniu 2 próbki udało się pobrać od 245 z 513 zwierząt (47,8%). Tylko od czterech spośród zwierząt, od których udało się pobrać próbkę w dniu 1, nie udało się pobrać w dniu 2. Liczba przebytych porodów była związana z pozyskiwaniem płynu ustnego- pobieranie częściej było udane w przypadku loch młodszych. Całkowita liczba zwierząt, od których udało się pobrać płyn ustny była znacząco wyższa w dniu 2 w porównaniu do dnia 1. Zaobserwowano to u loch niezależnie od liczby przebytych porodów.

Wnioski

Pobieranie płynu ustnego częściej się udaje w przypadku młodszych zwierząt.

Niezależnie od wieku loch, lepsze efekty uzyskuje się po uprzednim treningu zwierząt, co można przeprowadzić np. podczas kwarantanny.

Wykazano silną korelację (r=0.82) między wynikami obecności przeciwciał przeciwko PRRSV w różnych próbkach pobranych od tych samych zwierząt, co wskazuje na dobrą wartość diagnostyczną płynu ustnego.

Zastosowanie płynu ustnego w diagnostyce PRRSV w stadach podstawowych jest metodą wiarygodną i może przyczynić się do poprawy stanu monitoringu choroby poprzez zredukowanie konieczności pobierania krwi od loch.

Celem badania było sprawdzenie, czy pobieranie płynu ustnego od loch utrzymywanych indywidualnie może być przydatne w monitoringu chorób zakaźnych świń , czy jest ułatwieniem w pracy obsługi i czy może poprawić dobrostan zwierząt. Wedle wiedzy autorów, jak do tej pory nie powstała praca poświęcona pobieraniu płynu ustnego od indywidualnie utrzymywanych loch, a także jest bardzo niewiele danych dotyczących powtarzalności wyników testów wykonanych z użyciem płynu ustnego od zwierząt utrzymywanych indywidualnie. W związku z tym celem badania była nie tylko ocena przydatności użycia płynu ustnego w stadach podstawowych, ale także dostarczenie podstawowych korelacji związanych z liczbą przebytych porodów, roli treningu i powtarzalności w testach diagnostycznych.

Badaniu poddano 513 indywidualnie utrzymywanych loch, o różnym statusie przebytych porodów, z dwóch komercyjnych ferm świń. Badano trzy parametry: korelacja między wiekiem a łatwością w pozyskiwaniu płynu, wpływ ponownego pobrania ( trening) na skuteczność pozyskiwania płynu ustnego i powtarzalność wyników gdzie badano tym samym testem dwie oddzielnie pobrane próbki pobrane od tego samego zwierzęcia. Badanie przeprowadzono poprzez wykonanie dwóch podejść do pobierania płynu w ciągu dwóch kolejnych dni, w tych samych warunkach, np. sznury były wieszane około 7:00, przed zadaniem paszy. Płyn ustny był pobierany poprzez wieszanie 100% bawełnianego sznura o średnicy 1,59 cm w przedniej części kojca na 30-45 minut. Pobranie objętości ≥ 1.0 mL było uznawane za udane pobranie próbki do badania. Wybrane próbki zostały zbadanie metodą RT-PCR PRRSV, a także na obecność Ab przeciwko PRRSV.

W dniu pierwszym płyny ustne zostały pobrane od 199 z 513 indywidualnie utrzymywanych loch (23,3%). W dniu 2 próbki udało się pobrać od 245 z 513 zwierząt (47,8%). Tylko od czterech spośród zwierząt, od których udało się pobrać próbkę w dniu 1, nie udało się pobrać w dniu 2. Liczba przebytych porodów była związana z pozyskiwaniem płynu ustnego- pobieranie częściej było udane w przypadku loch młodszych. Całkowita liczba zwierząt, od których udało się pobrać płyn ustny była znacząco wyższa w dniu 2 w porównaniu do dnia 1. Zaobserwowano to u loch niezależnie od liczby przebytych porodów.

Wnioski

Pobieranie płynu ustnego częściej się udaje w przypadku młodszych zwierząt.

Niezależnie od wieku loch, lepsze efekty uzyskuje się po uprzednim treningu zwierząt, co można przeprowadzić np. podczas kwarantanny.

Wykazano silną korelację (r=0.82) między wynikami obecności przeciwciał przeciwko PRRSV w różnych próbkach pobranych od tych samych zwierząt, co wskazuje na dobrą wartość diagnostyczną płynu ustnego.

Zastosowanie płynu ustnego w diagnostyce PRRSV w stadach podstawowych jest metodą wiarygodną i może przyczynić się do poprawy stanu monitoringu choroby poprzez zredukowanie konieczności pobierania krwi od loch.